ضرر داشته ، ولى ضرر به حدى كه شرعا حرام است نبوده ، وضوى أو صحيح است ، وبنابر احتياط تيمم هم بنمايد ، ودر اين صورت هر گاه ضرر بر طرف شد دوباره وضو بگيرد . ( مسأله 291 ) : اگر رساندن آب به صورت ودستها به مقدار كمي كه وضو با آن صحيح است ضرر ندارد وبيشتر از آن ضرر دارد ، بايد با همان مقدار وضو بگيرد . شرط سيزدهم : نبودن مانع رسيدن آب در اعضاى وضو . ( مسأله 292 ) : اگر شك دارد چيزى كه به اعضاى وضو چسبيده از رسيدن آب جلوگيرى مىكند يا نه بايد آن را بر طرف كند ، يا آب را به زير آن برساند . ( مسأله 293 ) : اگر زير ناخن به طور متعارف چرك باشد وضو اشكال ندارد ، ولى اگر ناخن كوتاه شود بايد براي وضو چرك بر طرف شود . ونيز اگر ناخن بيشتر از معمول بلند باشد ، بايد چرك زير مقدارى كه از معمول بلند تر است بر طرف شود . ( مسأله 294 ) : اگر در پوست صورت ودستها وجلو سر وروى پاها به سبب سوختن يا چيز ديگر برآمدگى پديد آيد ( تأول بزند ) ، شستن ومسح روى آن كافى است ، وچنانچه سوراخ شود رساندن آب به زير پوست لازم نيست ، بلكه اگر پوست يك قسمت آن كنده شود ، لازم نيست آب را به زير قسمتى كه كنده نشده برساند ، ولى چنانچه پوستى كه كنده شده گاهى به بدن مىچسبد وگاهى بلند مىشود ، بايد آن را قطع كند يا آب را به زير آن برساند . ( مسأله 295 ) : اگر انسان شك كند كه به اعضاى وضوى أو چيزى چسبيده يا نه ، چنانچه احتمال أو در نظر مردم بجا باشد ، مانند اين كه پس از گلكارى شك كند گل به دست أو چسبيده يا نه ، بايد كاوش كند يا به قدرى دست بمالد كه اطمينان پيدا كند كه اگر بوده بر طرف شده يا آب به زير آن رسيده است . ( مسأله 296 ) : چركى كه در اعضاى وضو هست ولى مانع رسيدن آب به بدن نيست اشكال ندارد ، وهم چنين است سفيدى كه پس از گچكارى ومانند آن