شرط پنجم : طلا ونقره نبودن ظرف آب وضو بنابر احتياط لازم . ( مسأله 275 ) : اگر آب وضو در ظرف غصبى است وغير از آن آب ديگرى ندارد ، در صورتي كه بتواند از راهى شرعي آن آب را در ظرف ديگر خالى نمايد ، بايد خالى كرده سپس وضو بگيرد ، وچنانچه ممكن نيست بايد تيمم كند ، واگر به تدريج آب را از ظرف غصبى بردارد وبر صورت ودستها بريزد يا وضوى ارتماسى بگيرد نيز وضويش محكوم به بطلان است . همينطور است حكم وضو گرفتن از ظرف طلا يا نقره . ( مسأله 276 ) : حوضي كه مثلا يك آجر يا يك سنگ آن غصبى است ، وضو گرفتن از آن تصرف در غصب وحرام است ، هر چند وضو غير ارتماسى وتصرف كننده غير غاصب باشد ، وتقرب به خداوند متعال با اين عمل ميسور نيست . ( مسأله 277 ) : اگر در صحن يكى از امامان يا امامزادگان كه سابقا قبرستان بوده حوض يا نهرى ساخته شود ، چنانچه انسان نداند كه زمين صحن براي قبرستان وقف شده وضو گرفتن در آن حوض ونهر اشكال ندارد . شرط ششم : پاك بودن اعضاى وضو هنگام شستن ومسح كردن آن . ( مسأله 278 ) : اگر پيش از پايان وضو جائى را كه شسته يا مسح كرده نجس شود ، وضو صحيح است . ( مسأله 279 ) : اگر غير از اعضاى وضو جائى از بدن نجس باشد وضو صحيح است ، ولى اگر مخرج را از بول يا مدفوع تطهير نكرده باشد احتياط مستحب آن است كه أول آن را تطهير كند سپس وضو بگيرد . ( مسأله 280 ) : اگر يكى از أعضاء وضو نجس باشد وپس از وضو شك كند كه پيش از وضو آنجا را آب كشيده يا نه ، چنانچه هنگام وضو متوجه پاك بودن ونجس بودن آنجا نبوده وضو باطل است ، واگر مىداند متوجه بوده يا شك دارد كه متوجه بوده يا نه ، وضو صحيح است ، ودر هر صورت جائى را كه نجس بوده بايد آب بكشد .