السيد محمد علي الأبطحي

53

مسائلى از فقه شيعه ( فارسي )

وضوى ارتماسى وضوى ارتماسى آن است كه انسان صورت ودستها را به قصد وضو در آب فرو برد ، با مراعاة طرف بالا به پائين ; واحتياط واجب حركت دادن تدريجي عضوى است كه در آب فرو رفته تا شستن تدريجي حاصل شود ، يا آنها را در آب فرو برد وبه قصد وضو بيرون آورد ، ويا آب را بر آنها محيط سازد ، ويا آنها را در آب فرو برد ونيت وضو كند وتا وقتي كه آنها را بيرون مىآورد وريزش آب تمام مىشود همه را نيت وضو كند ; ومسح كند جلو سر وروى پاها را ، چنان كه در وضوى ترتيبي گذشت . ( مسأله 265 ) : در وضوى ارتماسى نيز صورت ودستها بايد از بالا به پائين شسته شود ، پس اگر وقتي كه صورت ودستها را در آب فرو مىبرد قصد وضو كند ، بايد صورت را از طرف پيشانى ودستها را از طرف آرنج در آب فرو ببرد ، واگر موقع بيرون آوردن از آب قصد وضو كند بايد صورت را از طرف پيشانى ودستها را از طرف آرنج بيرون آورد ، ونيت شستن دست چپ را وقت بيرون آوردن از آب بنمايد ، وبه احتياط واجب مواظب باشد كه از آرنج وغير آن ، آب بر كف دست ريزش نكند كه مسح ; تنها با آب كف دست باشد . ( مسأله 266 ) : اگر وضوى برخى أعضاء را ارتماسى وبقيه را غير ارتماسى انجام دهد اشكال ندارد . واحتياط مستحب ترك وضوى ارتماسى است . آداب وضو هنگام وضو وقبل وبعد از آن ، آدابى مستحب است ، كه رعايت آنها مايه كمال وضو ، وآثار دنيوي واخروى بسيار است ، از جمله : 1 - بسم الله الرحمن الرحيم ، بگويد . از امام صادق ( عليه السلام ) روايت شده كه : هر كس در آغاز وضو بسم الله بگويد ، مانند آن است كه غسل كرده باشد ( تمام بدنش پاكيزه مىشود ) . 2 - دستهاى خود را پيش از شروع وضو بشويد .