مقدار دست خود صورتش را بشويد ، ونيز اگر در پيشانى أو مو روئيده يا جلو سرش مو ندارد ، بايد به اندازه معمول پيشانى را بشويد . ( مسأله 243 ) : اگر احتمال دهد چركى يا مانع ديگرى در ابروها وگوشه هاى چشم ولب أو هست كه نمىگذارد آب به آنها برسد ، چنانچه احتمال أو در نظر مردم بجا باشد ، بايد هنگام وضو يا پيش از آن كاوش كند كه اگر مانعى باشد بر طرف نمايد . ( مسأله 244 ) : اگر پوست صورت از لاي موها پيدا باشد ، بايد آب را به پوست برساند ، واگر پيدا نباشد شستن مو كافى است ، ورساندن آب به زير مو لازم نيست . ( مسأله 245 ) : اگر شك كند كه پوست صورت از لاي موها پيداست يا نه ، بنابر احتياط واجب بايد مو را بشويد وآب را به پوست هم برساند . ( مسأله 246 ) : شستن داخل بيني ومقدارى از لب وچشم كه در وقت بستن ديده نمىشود واجب نيست ، ولى براي آن كه يقين كند از جاهائى كه بايد شسته شود چيزى باقي نمانده ، واجب است مقدارى از آنها را هم بشويد ، وكسى كه نمى دانسته بايد اين مقدار را بشويد ، اگر بداند در وضوهائى كه گرفته مقدار واجب را شسته ، نمازهاى گذشته صحيح است ، وقضاى نمازهائى كه وقت آنها گذشته واجب نيست هر چند أحوط است . ( مسأله 247 ) : صورت ودستها را بايد از بالا به پائين شست ، واگر از پائين به بالا بشويد وضويش باطل است . ( مسأله 248 ) : اگر دست را تر كند وبه صورت ودستها بكشد ، چنانچه ترى دست به اندازه اى باشد كه به سبب كشيدن دست ، آب كمي بر آنها جارى شود كافى است . ( مسأله 249 ) : پس از شستن صورت بايد دست راست وپس از آن دست چپ را از آرنج تا سر انگشتها بشويد . ( مسأله 250 ) : براي آن كه يقين كند آرنج را كاملا شسته بايد مقدارى بالاتر