ديگر بدهند بايد مالي را كه بخشيده از أصل تركه خارج نمايند ، ولى مالي را كه وصيت كرده اگر ورثه امضا نكنند كه از أصل مال پرداخت شود ، بايد از ثلث بدهند ، وأحوط آن است كه در مقدار زائد بر ثلث ، با كسى كه به أو بخشيده مصالحه نمايند . ( مسأله 2630 ) : اگر وصيت كند كه ثلث مال أو را نفروشند وعايدى آن را به مصرفى برسانند ، بايد مطابق وصيت عمل شود . ( مسأله 2631 ) : اگر در مرضى كه به آن مرض مىميرد ، بگويد مقدارى به شخصي بدهكار است ، چنانچه متهم باشد كه براي ضرر زدن به ورثه گفته است ، بايد مقدارى را كه معين كرده از ثلث أو بدهند واگر متهم نباشد اقرار أو نافذ است وبايد از أصل مالش بدهند . ( مسأله 2632 ) : در صحت وصيت غير تمليكيه علم به وجود موصى له لازم نيست ، پس اگر وصيت كند به بچه اى كه ممكن است فلان زن حامله شود چيزى بدهند ، اگر آن بچه پس از مرگ موصى موجود باشد بايد آن چيز را به أو بدهند ، واگر موجود نباشد در مصرف ديگرى كه به نظر موصى نزديكتر به مورد وصيت باشد صرف نمايند . ولى اگر وصيت كند كه چيزى از مال أو پس از مرگش مال كسى باشد ، پس اگر آن شخص وقت مرگ موصى موجود باشد وصيت صحيح وگر نه باطل است ، وآنچه را كه براي أو وصيت كرده ورثه ميان خودشان تقسيم مىكنند . ( مسأله 2633 ) : هر گاه شخص بفهمد كه ديگرى أو را وصى قرار داده ، چنانچه به اطلاع وصيت كننده برساند كه براي انجام وصيت أو حاضر نيست ، لازم نيست پس از مردن أو به وصيت عمل كند ، ولى اگر پيش از مردن أو نفهمد كه أو را وصى كرده ، يا بفهمد وبه أو اطلاع ندهد كه براي عمل كردن به وصيت حاضر نيست ، چنانچه مشقت ندارد ، بايد وصيت أو را انجام دهد ، ونيز اگر وصى پيش از مرگ موصى هنگامى بفهمد كه موصى به سبب شدت مرض يا مانع ديگر نتواند به ديگرى وصيت كند ، بنابر احتياط بايد وصيت را قبول نمايد