( مسأله 2618 ) : كسى كه عمدى مثلا زخمى به خود زده يا سمى خورده است كه به سبب آن ، يقين يا گمان به مردن أو پيدا مىشود ، اگر وصيت كند كه مقدارى از مال أو را به مصرفى برسانند صحيح نيست . ( مسأله 2619 ) : اگر شخص وصيت كند كه چيزى از اموالش متعلق به ديگرى باشد ، چنانچه أو وصيت را قبول كند هر چند قبولش در زمان زنده بودن موصى باشد ، آن چيز را پس از مردن موصى مالك مىشود . ودر وصيت تمليكيه بنابر احتياط قبول موصى له معتبر است . ( مسأله 2620 ) : هر گاه انسان نشانه هاى مرگ را در خود ديد ، بايد فورى امانتهاى مردم را به صاحبانش برگرداند يا آن كه به آنها اطلاع دهد ، واگر به مردم بدهكار است وهنگام دادن بدهى رسيده ، بايد آن را بدهد ، واگر خودش نمىتواند بدهد ، يا وقت دادن بدهى أو نرسيده بايد وصيت كند وبر وصيت شاهد بگيرد ، ولى اگر بدهى أو معلوم باشد وصيت كردن لازم نيست . ( مسأله 2621 ) : كسى كه نشانه هاى مرگ را در خود مىبيند ، اگر خمس وزكات ومظالم بدهكار است ، بايد فورى بدهد ، واگر نمىتواند بدهد چنانچه از خودش مال دارد ، يا احتمال مىدهد كسى آنها را ادا نمايد بايد وصيت كند ، وهمچنين است اگر حج بر أو واجب باشد . ( مسأله 2622 ) : كسى كه نشانه هاى مرگ را در خود مىبيند ، اگر نماز وروزه قضا دارد ، بايد وصيت كند كه از مال خودش براي آنها أجير بگيرند ، بلكه اگر مال ندارد ولى احتمال مىدهد كسى تبرعى آنها را انجام مىدهد ، باز هم واجب است وصيت نمايد ، واگر قضاى نماز وروزه أو به تفصيلي كه در احكام نماز قضاء گذشت ، بر پسر بزرگترش واجب باشد بايد به أو اطلاع دهد يا وصيت كند كه براي أو انجام دهند . ( مسأله 2623 ) : كسى كه نشانه هاى مرگ را در خود مىبيند ، اگر مالي نزد كسى دارد يا در جائى پنهان كرده است كه ورثه نمىدانند ، چنانچه به سبب ندانستن ، حقشان از بين برود بايد به آنان اطلاع دهد ، ولازم نيست براي بچه هاى