مسائل قسم خوردن ( مسأله 2591 ) : اگر قسم بخورد كه كارى را انجام دهد يا ترك كند ، مانند اين كه قسم بخورد كه روزه بگيرد يا دود استعمال نكند ، چنانچه عمدى مخالفت كند بايد كفاره بدهد ، يعنى يك بنده آزاد سازد يا ده فقير سير نمايد يا آنان را بپوشاند ، واگر اينها را نتواند بايد سه روز پى در پى روزه بگيرد . ( مسأله 2592 ) : قسم چند شرط دارد : أول : كسى كه قسم مىخورد بايد بالغ وعاقل باشد ، وچنانچه مورد قسم مال است به حكم حاكم شرع ممنوع از تصرف در أموال خود نباشد ، واز روى قصد قسم بخورد ; پس قسم خوردن بچه وديوانه ومست ومحجور وكسى كه مجبورش كرده اند درست نيست ، وهم چنين است اگر در حال عصبانى بودن بي قصد واختيار قسم بخورد . دوم : كارى را كه براي انجام آن قسم مىخورد نبايد حرام يا مكروه باشد . وكارى را كه قسم مىخورد ترك كند نبايد واجب يا مستحب باشد . واگر قسم بخورد كار مباحى را بجا آورد نبايد ترك آن در نظر مردم بهتر از انجامش باشد . ونيز اگر قسم بخورد كار مباحى را ترك كند نبايد انجام آن بهتر از تركش باشد . سوم : به يكى از اسماى خداوند عالم قسم بخورد كه به غير ذات مقدس أو گفته نمىشود ، مانند ( خدا ) و ( الله ) . ونيز اگر به اسمى قسم بخورد كه به غير خدا هم مىگويند ولى آن قدر به خدا گفته شده كه هر وقت كسى آن اسم را بگويد ذات مقدس حق در نظر مىآيد ، مانند آن كه به خالق ورازق قسم بخورد صحيح است ، بلكه احتياط وجوبي در غير اين صورت هم عمل به قسم است . چهارم : قسم را به زبان بياورد . واگر بنويسد يا در قلبش آن را قصد كند صحيح نيست ، ولى شخص لآل اگر با اشاره قسم بخورد صحيح است . پنجم : عمل كردن به قسم براي أو ممكن باشد ، واگر موقعى كه قسم مىخورد