السيد محمد علي الأبطحي
45
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي )
( مسأله 218 ) : هر گاه لباس ومانند آن را با آب قليل آب بكشند وبه مقدار معمول فشار دهند تا آبى كه روى آن ريخته اند جدا شود ، آبى كه در آن مىماند پاك است . ( مسأله 219 ) : آب كمي كه پس از آب كشيدن ظرف نجس با آب قليل وجدا شدن آبى كه براي پاك شدن روى آن ريخته شده ، در ظرف مىماند پاك است ، ولى از آب جدا شده از آن به تفصيلي كه در مسأله ( 154 ) گذشت ، بايد اجتناب شود . 10 - بر طرف شدن عين نجاست ( مسأله 220 ) : بدن حيواني كه به عين نجس مانند خون ، يا متنجس مانند آب نجس ، آلوده گشته سپس بر طرف شود ، پاك مىگردد ، وهم چنين است باطن بدن انسان مانند دهان وداخل بيني . مثلا اگر خون از لاي دندان بيرون آيد ودر آب دهان از بين رود ، آب كشيدن دهان لازم نيست ، ولى دندان عارية اى كه در دهان به نجاستى از خارج دهان نجس مىشود ، بايد آب كشيده شود . ( مسأله 221 ) : اگر غذائى لاي دندان مانده وداخل دهان خون آمده ، ونمىداند كه خون به آن رسيده ، آن غذا پاك است . ولى اگر خون داخل دهان به آن برسد ، بنابر احتياط لازم بايد از آن اجتناب كند . وچنانچه خون از خارج دهان به آن غذا برسد نجس مىشود . ( مسأله 222 ) : مقدارى از لبها وپلك چشم كه موقع بستن روى هم مىآيد ، ونيز جائى را كه انسان نمىداند از ظاهر بدن است يا باطن آن ، اگر نجس شود بنابر احتياط واجب بايد آب بكشد . ( مسأله 223 ) : اگر لباس وفرش ومانند آن را كه گرد وخاك نجس بر آن نشسته ، به اندازه اى بتكاند كه گرد وخاك نجس از آن بريزد به صورتي كه يقين نكند چيزى از گرد وخاك نجس مانده وچيزى با رطوبت با آن ملاقاة نكند نجس نمىشود .