چهارم : در كنار شير چيز ديگرى نخورد ، خواه آن كه همراه با شير خوردن ويا جداگانه باشد ، مگر آن چيز ديگر كم وناچيز باشد . پنجم : شير از يك شوهر باشد ، پس اگر زن شير دهى را طلاق دهند ، بعد شوهر ديگرى كند واز أو آبستن شود ، وتا موقع زائيدن شيرى كه از شوهر داشته باقي باشد ، ومثلا هشت بار پيش از زائيدن از شوهر أول ، وهفت بار پس از زائيدن از شوهر دوم به بچه اى شير بدهد ، آن بچه به كسى محرم نمىشود . ششم : بچه در اثر بيمارى شير را قى نكند ، واگر قى كرد بنابر احتياط لازم بايد كساني كه به سبب شير خوردن به آن بچه محرم مىشوند ، با أو ازدواج نكنند ، ونگاه محرمى هم به أو ننمايند . هفتم : پانزده مرتبه يا يك شبانه روز به گونه اى كه در مسأله بعد مىآيد ، شير سير بخورد ، يا مقدارى شير به أو بدهند كه بگويند از آن شير استخوانش محكم شده ، وگوشت در بدنش روئيده است ، بلكه اگر ده مرتبه هم به أو شير دهند ، چنانچه بين آن ده مرتبه هيچ فاصله - گرچه به طعام دادن - نباشد ، احتياط لازم است كه كساني كه به سبب شير خوردنش به أو محرم مىشوند ، با أو ازدواج نكنند ونگاه محرمى هم به أو ننمايند . هشتم : دو سال بچه تمام نشده باشد ، واگر پس از پايان دو سال أو را شير دهند به كسى محرم نمىشود ، بلكه اگر مثلا پيش از پايان دو سال ، هشت مرتبه وپس از آن هفت مرتبه شير بخورد به كسى محرم نمىشود ، ولى چنانچه هنگام زائيدن زن شيرده ، بيشتر از دو سال گذشته باشد وشير أو باقي باشد وبچه اى را شير دهد ، آن بچه به كساني كه گفته شد بنابر احتياط واجب محرم مىشود ، ولى احتياط آن است كه به آنها نظر محرمى ننمايد . ( مسأله 2401 ) : بايد بچه در بين يك شبانه روز غذا يا شير شخص ديگرى را نخورد ، ولى اگر كمي غذا بخورد كه نگويند در بين غذا خورده ، اشكال ندارد ، ونيز بايد پانزده مرتبه را از شير يك زن بخورد ودر بين پانزده مرتبه شير زن ديگر را نخورد ، ودر هر بار بي فاصله شير بخورد ، ولى اگر در بين شير خوردن نفس