در اين صورت هر كه شرط كرده ارث مىبرد . ( مسأله 2354 ) : زنى كه متعه شده گرچه نداند كه حق خرجى وهم خوابى ندارد عقد أو صحيح است ، وبراي ندانستنش ، حقي به شوهر پيدا نمىكند . ( مسأله 2355 ) : زنى كه متعه شده چنانچه بي اجازه شوهر از خانه بيرون رود ، وبر اثر آن حق شوهر ضايع شود ، بيرون رفتن أو از خانه حرام است ، وبنابر احتياط چنانچه حق شوهر هم ضايع نشود بي اجازه أو از خانه خارج نگردد . ( مسأله 2356 ) : اگر زنى مردى را وكيل كند كه به مدت ومبلغ معين أو را براي خود متعه نمايد ، چنانچه مرد أو را به عقد دائم خود در آورد ، يا به غير از مدت يا مبلغى كه معين شده أو را متعه كند ، وقتي آن زن فهميد ، اگر اجازه نمايد آن عقد صحيح وگر نه باطل است . ( مسأله 2357 ) : براي محرم شدن ، پدر يا جد پدرى مىتواند دختر نا بالغ خود را يك ساعت يا بيشتر به عقد كسى در آورد ، ولى بايد آن عقد براي دختر نفعي ومصلحتى داشته باشد ومدت آن به قدرى باشد كه قابليت استمتاع زوج از أو حاصل گردد ، واما اگر براي پسر نا بالغ جهت محرم شدن در زماني كه به طور كلى قابليت استمتاع ندارد زنى را عقد نمايند محل اشكال است . ( مسأله 2358 ) : اگر پدر يا جد پدرى ، طفل خود را كه در محل ديگرى است ونمى داند زنده است يا مرده ، براي محرم شدن به عقد كسى در آورد ، چنانچه زمان زوجيت قابل استمتاع از معقوده باشد ، بر حسب ظاهر محرم بودن حاصل مىگردد ، وچنانچه بعد معلوم شود كه هنگام عقد ، آن دختر زنده نبوده عقد باطل است ، وكساني كه به سبب عقد ظاهرا محرم شده بودند نامحرمند . ( مسأله 2359 ) : اگر مرد مدت متعه زن را ببخشد ، چنانچه با أو نزديكى كرده بايد همه آنچه را كه قرار گذاشته به أو بدهد ، واگر نزديكى نكرده واجب است نصف مهر را بدهد ، واحتياط مستحب آن است كه همه مهر را بدهد . ( مسأله 2360 ) : مرد مىتواند زنى را كه متعه أو بوده وهنوز عده اش تمام نشده به عقد دائم خود در آورد ، يا اين كه دوباره متعه نمايد .