( مسأله 2310 ) : زنى كه پس از عقد فهميد شوهرش پيش از عقد ديوانه بوده ، يا پس از عقد ديوانه شده چه پيش از نزديكى چه پس از آن ، يا آلت مردى نداشته ، يا پس از عقد پيش از نزديكى به مقدارى كه دخول ممكن نباشد بريده شده ، يا بيضه اش پيش از عقد كشيده شده ، ويا بيمارى دارد كه نمىتواند وطى ونزديكى نمايد ، گرچه پس از عقد وپيش از نزديكى بيمار شده ، در همه اين صورتها مىتواند بي طلاق عقد را به هم بزند ، ولى چنانچه شوهر نمىتواند نزديكى نمايد لازم است كه زن به حاكم شرع يا وكيل أو رجوع نمايد ، وحاكم شوهر را يك سال مهلت دهد واگر شوهر نتوانست به آن زن يا زنى ديگر نزديكى كند ، پس از آن زن مىتواند عقد را به هم بزند . ولى اگر آلت مرد پس از نزديكى بريده شود وزن عقد ازدواج را فسخ كند ، فسخ اثرى ندارد ، گرچه احتياط مستحب است كه شوهر أو را طلاق دهد . ( مسأله 2311 ) : اگر زن پس از عقد بفهمد كه بيضه هاى شوهرش كشيده شده ، چنانچه امر را بر آن زن مشتبه كرده باشند مىتواند عقد را به هم بزند . ودر غير فرض اشتباه كارى ، احتياط ترك نشود . ( مسأله 2312 ) : اگر براي ناتوانى مرد در وطى ونزديكى زن عقد را به هم بزند ، شوهر بايد نصف مهر را بدهد ، ولى اگر به سبب يكى از عيبهاى ديگرى كه گذشت ، مرد يا زن عقد را به هم بزند ، چنانچه مرد با زن نزديكى نكرده باشد چيزى بر أو نيست ، واگر نزديكى كرده بايد تمام مهر را بدهد . زنانى كه ازدواج با آنان حرام است ( مسأله 2313 ) : ازدواج با زنانى كه با انسان محرم هستند حرام است ، مانند مادر وخواهر ودختر وعمه وخاله ودختر برادر ودختر خواهر ومادر زن . ( مسأله 2314 ) : اگر كسى زنى را براي خود عقد نمايد ، هر چند با أو نزديكى نكند ، مادر ومادر مادر آن زن ، ومادر پدر أو هر چه بالا روند به آن مرد محرم مىشوند .