مدت نداشته باشد وزنى را كه اين گونه عقد مىكنند دائمه گويند . وعقد غير دائم آن است كه مدت زناشوئى در آن معين شود ، مانند اين كه زن را به مدت يك ساعت يا يك روز يا يك ماه يا يك سال يا بيشتر عقد نمايند ، ولى بايد مدت ازدواج از مقدار عمر زن وشوهر زيادتر نباشد كه در اين صورت عقد دائمي خواهد بود ، وزنى را كه اين گونه عقد كنند متعه مىنامند . ( مسأله 2292 ) : در زناشوئى چه دائم وچه غير دائم ، بايد صيغه خوانده شود وتنها رضايت زن ومرد كافى نيست . وصيغه عقد را يا خود زن ومرد مىخوانند ، يا ديگرى را وكيل مىكنند كه از طرف آنان بخواند ، يا ولى آنان عقد را مىخواند . ( مسأله 2293 ) : وكيل لازم نيست مرد باشد ، زن هم مىتواند براي خواندن صيغه عقد از طرف ديگرى وكيل شود . ( مسأله 2294 ) : زن ومرد تا يقين نكنند كه وكيل آنان صيغه را خوانده است نمىتوانند به يكديگر نگاه محرميت نمايند ، وگمان به اين كه وكيل صيغه را خوانده است كافى نيست ، ولى اگر وكيل بگويد صيغه را خوانده أم كافى مىباشد . ( مسأله 2295 ) : هر گاه زن شخصي را وكيل كند كه أو را در مدت معينى به مردى تزويج كند ، وكيل بايد مطابق وكالت زن عمل نمايد . واگر زن ابتداى مدت را تعيين نكند ، وكيل مىتواند از زمان توكيل أو را به عقد آن مرد در آورد . ( مسأله 2296 ) : احتياط واجب آن است كه عقد ازدواج را دو نفر بخوانند ، خواه براي خود يا از طرف ديگرى وكيل باشند . كيفيت خواندن عقد ( مسأله 2297 ) : اگر صيغه عقد دائم را خود زن ومرد بخوانند وأول زن بگويد : زوجتك نفسي على الصداق المعلوم سپس بدون فاصله مرد بگويد : قبلت التزويج عقد كافى است ، واگر ديگرى را وكيل كنند كه از طرف آنها صيغه عقد را بخواند چنانچه مثلا اسم مرد احمد واسم زن فاطمه باشد ، ووكيل زن بگويد : زوجت موكلك أحمد موكلتي فاطمة على الصداق المعلوم ، و