شرط كند كه هنگام تلف شدن عارية كننده ضامن باشد ، يا چيزى را كه عارية كرده طلا ونقره باشد ، بايد عوض آن را بدهد . ( مسأله 2279 ) : اگر طلا ونقره را عارية نمايد وشرط كند كه اگر تلف شود ضامن نباشد ، چنانچه تلف شود محل اشكال است . ( مسأله 2280 ) : اگر عارية دهنده بميرد ، عارية گيرنده بايد مال عارية شده را به ورثه أو يا ولى آنها بدهد . ( مسأله 2281 ) : اگر عارية دهنده ديوانه يا سفيه شود كه شرعا نتواند در مال خود تصرف كند ، عارية كننده بايد مالي را كه عارية كرده به ولى أو بدهد . ( مسأله 2282 ) : كسى كه چيزى را عارية داده هر وقت بخواهد مىتواند آن را دوباره بگيرد ، وكسى هم كه عارية كرده هر وقت بخواهد مىتواند آن را باز گرداند . ( مسأله 2283 ) : عارية دادن چيزى كه استفاده حلال ندارد جايز نيست ، مانند آلات لهو وشطرنج وقمار يا ظرف طلا ونقره براي به كار بردن ، ولى عارية دادن ظرف طلا ونقره براي تزيين جايز است هر چند احتياط در ترك است . ( مسأله 2284 ) : عارية دادن گوسفند براي استفاده از شير وپشم آن ، وعارية دادن حيوان نر براي كشيدن بر مادة صحيح است . ( مسأله 2285 ) : اگر مال عارية كرده را به مالك يا وكيل يا ولى أو بدهد سپس آن مال تلف شود ، عارية كننده ضامن نيست ، ولى اگر بي اجازه صاحب مال يا وكيل يا ولى أو آن را به جائى ببرد هر چند جائى باشد كه صاحبش معمولا به آنجا مىبرده - مانند اين كه أسب را در اصطبلى كه صاحبش براي آن مهيا كرده ببندد - سپس تلف شود ، يا كسى آن را تلف كند ضامن است . ( مسأله 2286 ) : اگر چيز نجس را براي استفاده اى كه شرط آن پاكى است عارية دهد ، بايد نجس بودن آن را به كسى كه عارية مىكند بگويد . ( مسأله 2287 ) : مال عارية شده را نمىتوان بي اجازه مالكش به ديگرى عارية داد .