السيد محمد علي الأبطحي

412

مسائلى از فقه شيعه ( فارسي )

بايد عوض آن را بدهد . ( مسأله 2260 ) : كسى كه نمىتواند امانت را نگهدارى نمايد ، چنانچه امانت گذار متوجه حال أو نباشد بنابر احتياط لازم نبايد قبول كند ، وبر فرض قبول حال خود را اعلام نمايد . ( مسأله 2261 ) : اگر شخص به صاحب مال بفهماند كه براي نگهدارى مال أو حاضر نيست ، چنانچه أو مال را بگذارد وبرود وآن مال تلف شود ، كسى كه امانت را قبول نكرده ضامن نيست ، ولى احتياط مستحب آن است كه اگر ممكن باشد آن را نگهدارى نمايد . ( مسأله 2262 ) : امانت گذار هر وقت بخواهد مىتواند امانت را بگيرد . وكسى هم كه امانت را قبول مىكند هر گاه بخواهد مىتواند آن را به صاحبش برگرداند . ( مسأله 2263 ) : اگر شخص از نگهدارى امانت منصرف شود ووديعه را به هم بزند ، بايد هر چه زودتر مال را به صاحب آن يا وكيل يا ولى صاحبش برساند ، يا به آنان خبر دهد كه حاضر نيست نگهدارد ، واگر بي عذرى مال را به آنان نرساند وخبر هم ندهد ، چنانچه مال تلف شود ، بايد عوض آن را بدهد . ( مسأله 2264 ) : امانت دار اگر براي امانت جاى مناسبى ندارد ، بايد محل مناسبى تهيه نمايد ، وبه گونه اى نگهدارى كند كه مردم نگويند در نگهدارى آن كوتاهى نموده است ، واگر در جاى غير مناسب بگذارد وتلف شود ، بايد عوض آن را بدهد . ( مسأله 2265 ) : امانت دار اگر در نگهدارى آن كوتاهى نكند ، وتعدى - يعنى زيادة روى - هم ننمايد ، واتفاقي آن مال تلف شود ضامن نيست ، ولى اگر آن را در جاى غير أيمن بگذارد وظالمي بفهمد وآن را ببرد ، چنانچه تلف شود ، بايد عوض آن را به صاحبش بدهد . ( مسأله 2266 ) : اگر امانت گذار براي نگهدارى مالش جائى را معين كند ، وبه امانت دار بگويد كه بايد مال را در اينجا حفظ كنى واگر احتمال هم بدهى كه از