كند ، واگر منفعت كند ، بايد آن را به مستحق بدهد . ( مسأله 1905 ) : اگر پيش از واجب شدن زكات بر أو چيزى بابت زكات به فقير بدهد ، زكات حساب نمىشود ولى مىتواند به أو قرض بدهد ، وپس از وجوب زكات وباقي بودن آن فقير به فقر خود مىتواند چيزى را كه به أو داده بابت زكات حساب كند . ( مسأله 1906 ) : فقيرى كه مىداند زكات بر مكلف واجب نشده جايز نيست به عنوان زكات چيزى بگيرد ، واگر چيزى بابت زكات بگيرد ومقصر در حفظ آن باشد ونزد أو تلف شود ضامن است . ( مسأله 1907 ) : فقيرى كه نمىداند زكات دهنده پيش از وجوب زكات چيزى پرداخت كرده ، اگر چيزى بابت زكات بگيرد ونزد أو تلف شود ، ضامن نيست وآن شخص نمىتواند عوض آن را بابت زكات حساب كند . ( مسأله 1908 ) : مستحب است زكات گوسفند وگاو وشتر را به فقيرهاى آبرومند بدهد ، ودر دادن زكات ، خويشان وأهل علم وكمال را بر غير آنان وكساني را كه أهل سؤال نيستند بر أهل سؤال مقدم بدارد ، ولى اگر دادن زكات به فقيرى از جهت ديگر بهتر باشد ، مستحب است زكات را به أو بدهد . ( مسأله 1909 ) : بهتر است زكات را آشكار وصدقه مستحبى را مخفى بدهند . ( مسأله 1910 ) : اگر در شهر زكات دهنده مستحقي نباشد ونتواند زكات را به مصرف ديگرى هم كه براي آن معين شده برساند ، چنانچه اميد ندارد كه در آينده مستحق پيدا كند بايد زكات را به شهر ديگر برده وبه مصرف زكات برساند ، وبا اجازه وامر حاكم شرع مىتواند هزينه بردن به آن شهر را از زكات بردارد ، واگر زكات تلف شود ضامن نيست . ( مسأله 1911 ) : اگر در شهر خودش مستحق پيدا شود ، بهتر است زكات را به شهر ديگر نبرد ، واگر به شهر ديگر برد هزينه بردن به آن شهر را بايد از خودش بدهد ، واگر زكات تلف شود ضامن است ، مگر آن كه به امر حاكم شرع برده باشد . ( مسأله 1912 ) : اجرت وزن ويا پيمانه نمودن گندم وجو وكشمش و