السيد محمد علي الأبطحي

331

مسائلى از فقه شيعه ( فارسي )

مىماند در صورت امكان از نه رأس بيشتر نباشد ، وگر نه احتياط آن است كه چهل را بگيرد مانند آن كه پنجاه گاو داشته باشد ، هر چند باز هم ده رأس زكات نداده مىماند ، مثلا اگر هفتاد گاو دارد ، بايد به حساب سى وچهل حساب كند وبراي سى رأس آن زكات سى تا ، وبراي چهل رأس آن زكات چهل تا را بدهد ، چون اگر سى رأس حساب كند ، ده رأس زكات نداده مىماند . نصاب زكات گوسفند ( مسأله 1848 ) : گوسفند پنج نصاب دارد : أول : چهل رأس است وزكات آن يك گوسفند است ، وتا گوسفند به چهل رأس نرسد زكات ندارد . دوم : صد وبيست ويك است وزكات آن دو گوسفند است . سوم : دويست ويك است وزكات آن سه گوسفند است . چهارم : سيصد ويك است وزكات آن چهار گوسفند است . پنجم : چهار صد وبالاتر از آن است كه بايد آنها را هر صد رأس حساب كند وبراي هر صد رأس آنها يك گوسفند بدهد . ولازم نيست زكات را از خود گوسفندها بدهد ، بلكه اگر گوسفند ديگرى بدهد ، يا مطابق قيمت گوسفند پول بدهد ، كافى است ، هر چند احتياط مستحب رعايت نفع مستحق زكات است . ( مسأله 1849 ) : زكات آنچه بين دو نصاب است واجب نمىباشد ، پس اگر شماره گوسفندهاى كسى از نصاب أول كه چهل است بيشتر باشد تا به نصاب دوم كه صد وبيست ويك است نرسيده باشد ، تنها بايد زكات چهل رأس را بدهد وزيادى آن زكات ندارد ، وهم چنين است حكم در نصابهاى بعد . ( مسأله 1850 ) : زكات شتر وگاو وگوسفندى كه به اندازه نصاب رسيده واجب است چه همه آنها نر باشند يا مادة ، يا برخى نر باشند وبرخى مادة . ( مسأله 1851 ) : در زكات ، گاو وگاوميش يك جنس شمرده مىشوند ، وشتر عربى وغير عربى يك جنس است ، وميان بز وميش وشيشك در زكات