آنها را بدهد ، وچنانچه بر اثر آب كردن وزن يا قيمت آنها كم شود بايد زكاتى را كه پيش از آب كردن بر أو واجب بوده بدهد . ( مسأله 1841 ) : اگر طلا ونقره اش خوب وبد دارد ، مىتواند زكات هر كدام از خوب وبد را از خود آن بدهد ، بلكه اگر قسمتى از نصاب طلا ونقره بد باشد مىتواند زكات را از قسمت بد بدهد ، ولى بهتر آن است كه زكات همه آنها را از طلا ونقره خوب بدهد . ( مسأله 1842 ) : پول طلا ونقره اى كه بيشتر از معمول فلز ديگر دارد اگر به آن پول طلا ونقره بگويند ، چنانچه به حد نصاب برسد زكاتش واجب است ، هر چند خالصش به حد نصاب نرسد ; واگر به آن پول طلا ونقره نگويند وجوب زكات در آن محل اشكال است ، وچنانچه خالص آن به مقدار نصاب برسد احتياطا زكات آن را بدهد . ( مسأله 1843 ) : اگر پول طلا ونقره اش به اندازه معمول ، فلز ديگر با آن مخلوط است ، چنانچه زكات آن را از پول طلا ونقره اى كه بيشتر از معمول فلز ديگر دارد يا از پول غير طلا ونقره بدهد ولى به مقدارى باشد كه قيمت آن ، به مقدار قيمت زكاتى باشد كه بر أو واجب است ، اشكال ندارد . شرايط وجوب زكات شتر وگاو وگوسفند ( مسأله 1844 ) : زكات شتر وگاو وگوسفند غير از شرطهاى گذشته ، دو شرط ديگر دارد : أول : آن كه حيوان در تمام سال بيكار باشد ، ولى اگر در تمام سال يكى دو روز هم كار كرده باشد ، بنابر احتياط زكات آن واجب است . دوم : آن كه در تمام سال از علف بيابان بچرد ، پس اگر تمام سال يا بعضي از سال ، علف چيده شده ، يا از زراعتى كه ملك أو يا ملك شخص ديگر است بچرد زكات ندارد . ولى اگر در تمام سال يك يا دو روز از علف مالك بخورد ، بنابر احتياط زكات آن واجب مىشود .