آنان برساند ، وهم چنين است خمس دادن به أو تا در نفقات غير واجبه اش صرف نمايد . ( مسأله 1783 ) : چنانچه مخارج سيد يا سيده اى كه همسرش نيست بر أو واجب باشد ، نمىتواند خوراك وپوشاك وساير نفقات واجبه أو را از خمس بدهد ، ولى اگر مقدارى خمس به أو بدهد كه به مصرف ديگرى - غير از نفقات واجبه - برساند اشكال ندارد . ( مسأله 1784 ) : به سيد فقيرى كه مخارجش بر ديگرى واجب است وأو نمىتواند مخارج آن سيد را بدهد يا دارد ونمى دهد ، مىتوان خمس داد . ( مسأله 1785 ) : احتياط لازم است كه بيشتر از مخارج يك سال به يك سيد فقير خمس ندهند . ( مسأله 1786 ) : اگر در شهر محل سكونت شخص ، سيد مستحقي نباشد ويقين يا اطمينان دارد كه بعدا نيز پيدا نمىشود ، يا نگهدارى خمس تا يافتن مستحق ممكن نيست بايد خمس را به شهر ديگرى ببرد وبه مستحق برساند ، ولى بنابر احتياط لازم نمىتواند مخارج بردن آن را از خمس بردارد ، واگر خمس از بين برود ، چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى كرده بايد عوض آن را بدهد ، واگر كوتاهى نكرده چيزى بر أو واجب نيست . ( مسأله 1787 ) : هر گاه در شهر خودش مستحقي نباشد هر چند يقين يا اطمينان دارد كه مىيابد ونگهدارى خمس تا يافتن مستحق ممكن باشد ، مىتواند خمس را به شهر ديگرى ببرد ، واگر در نگهدارى آن كوتاهى نكند وتلف شود نبايد چيزى بدهد - اگر چه احتياط مستحب است - ، ولى نمىتواند مخارج بردن آن را از خمس بردارد . ( مسأله 1788 ) : اگر در شهر خودش مستحق باشد ، باز هم مىتواند خمس را به شهر ديگرى ببرد وبه مستحق أولى وأفضل برساند ، ولى مخارج بردن آن را بايد از خودش بدهد ، وچنانچه خمس از بين برود ، هر چند در نگهدارى آن كوتاهى نكرده ضامن است .