نجس مىباشد . پس اگر فضله موش در آن بيافتد جائى كه فضله افتاده نجس وبقيه پاك است . ( مسأله 129 ) : اگر مگس يا مانند آن أول روى چيز نجس تر سپس روى چيز پاك تر بنشيند ، وانسان بداند نجاست همراه آن حيوان بوده ، چيز پاك نجس مىشود ، وگر نه محكوم به طهارت است . ( مسأله 130 ) : اگر جائى از بدن كه عرق دارد نجس شود وعرق از آنجا به جاى ديگر برود ، هر جا كه عرق به آن برسد نجس مىشود . واگر عرق به جاى ديگر نرود جاهاى ديگر بدن پاك است . ( مسأله 131 ) : رطوبات غليظى كه از بيني يا گلو مىآيد ، اگر خون داشته باشد جائى كه خون دارد نجس وبقيه آن پاك است ، پس اگر به بيرون دهان يا بيني برسد مقدارى را كه انسان مىداند جاى نجس رطوبات به آن رسيده نجس است ، ومحلى را كه شك دارد جاى نجس به آن رسيده يا نه ، پاك مىباشد . ( مسأله 132 ) : آفتابه اى كه زير آن سوراخ است اگر روى زمين نجس گذاشته شود ، چنانچه از جريان بيفتد وآب زير آن جمع گردد وبا فشار از آفتابه بيرون نريزد ، آب آفتابه نجس مىشود ، ولى اگر آب زير آفتابه جارى شود يا به زمين فرو رود ، آب آفتابه نجس نمىگردد . ( مسأله 133 ) : چيزى كه داخل بدن مىشود وبه نجاست مىرسد ، چنانچه پس از در آمدن نجاست به آن نباشد پاك است ، هر چند احتياط اجتناب از آن است . مثلا اگر وسائل اماله يا آب آن در مخرج مدفوع وارد شود ، يا سوزن وچاقو ومانند اينها در بدن فرو رود وپس از در آمدن نجاستى به آن نباشد نجس نيست . همچنين است آب دهان وبيني اگر در داخل به خون برسد وپس از بيرون آمدن به خون آلوده نباشد . مسائل نجاسات ( مسأله 134 ) : نجس كردن خط وورق قرآن حرام است ، واگر نجس شود