كسى در آن روز بجا نياورد مستحب است قضا كند ، واگر آن روزها را نتواند روزه بگيرد ، مستحب است براي هر روز يك مد طعام يا يك درهم نقره در راه خدا بدهد . از جمله اين روزه ها : 1 - روزه سه روز از هر ماه ، كه در روايات به دو صورت آمده يكى : پنجشنبه هاى أول وآخر ماه وچهار شنبه وسط ، وديگرى چهارشنبه وپنجشنبه وجمعه پشت سر هم . 2 - سيزدهم وچهاردهم وپانزدهم هر ماه . 3 - روز أول وسوم محرم . 4 - روز ميلاد مسعود پيغمبر أكرم ( صلى الله عليه وآله ) ( 17 ربيع الأول ) . 5 - روز پانزدهم جمادى الأولى . 6 - روز مبعث حضرت رسول أكرم ( صلى الله عليه وآله ) ( 27 رجب ) . 7 - تمام ماه رجب وشعبان ويا بعضي از اين دو ماه گرچه يك روز باشد . 8 - روز چهارم تا نهم شوال . 9 و 10 - روز بيست وپنجم وبيست ونهم ذي قعده . 11 - روز أول تا روز نهم ذي حجه ( روز عرفه ) ولى اگر به سبب ضعف روزه نتواند دعاهاى روز عرفه را بخواند روزه آن روز مكروه است ، چنان كه گذشت . 12 - روز عيد سعيد غدير ( 18 ذي حجه ) . 13 - روز مباهله ( 24 ذي حجه ) . 14 - روز عيد نوروز . واگر كسى روزه مستحبى بگيرد واجب نيست آن را به آخر برساند ، بلكه اگر برادر مؤمنش أو را به غذا دعوت كند ، مستحب است دعوت أو را بپذيرد ، ودر بين روز گرچه بعد از ظهر باشد افطار نمايد . مواردى كه خوددارى از مفطرات مستحب است ( مسأله 1696 ) : براي پنج نفر مستحب است در ماه رمضان - هر چند روزه