السيد محمد علي الأبطحي

288

مسائلى از فقه شيعه ( فارسي )

نوع كفاره روزه ( مسأله 1611 ) : در كفاره افطار روزه ماه رمضان ، بايد يك بنده آزاد كند ، يا به توضيحي كه در مسأله بعد مىآيد ، دو ماه روزه بگيرد ، يا شصت فقير را سير كند ، يا به هر كدام يك مد كه تقريبا ده سير است اطعام كند يعنى گندم يا جو يا آرد يا نان ويا خرما بدهد ، وچنانچه اينها برايش ممكن نباشد هر چه مىتواند به فقرا صدقه بدهد ، واگر نتواند صدقه بدهد ، هيجده روز پى در پى روزه بگيرد ، واگر هيچ گاه نمىتواند روزه بگيرد اكتفا به استغفار نمايد ، بلكه بنابر احتياط واجب هر وقت بتواند كفاره را بدهد . ( مسأله 1612 ) : كسى كه بايد دو ماه كفاره ماه رمضان را روزه بگيرد ، لازم است سى ويك روز آن را پى در پى روزه بگيرد ، وهنگامى شروع كند كه أول آن عيد فطر ويا در وسط آن عيد قربان نباشد وبقيه دو ماه اگر پى در پى نباشد اشكال ندارد . ( مسأله 1613 ) : كسى كه بايد پى در پى روزه بگيرد ، اگر در بين آن بي عذر يك روز روزه نگيرد ، بايد روزه ها را از سر بگيرد ، همچنين اگر وقتي شروع كند كه در ميان آن روزى باشد كه روزه آن به نذر ومانند آن بر أو واجب باشد . ( مسأله 1614 ) : اگر در بين روزهائى كه بايد پى در پى روزه بگيرد عذرى مانند حيض يا نفاس يا سفري كه مجبور به آن است ، برايش پيش آمد واجب نيست پس از بر طرف شدن عذر روزه ها را از سر بگيرد ، بلكه بقيه را بجا آورد . ( مسأله 1615 ) : اگر به چيز حرامى روزه خود را باطل كند ، كه در هر حال حرام است مانند شراب وزنا ونزديكى كردن با عيال خود در حال حيض ، كفاره جمع بر أو واجب مىشود ، يعنى بايد يك بنده آزاد كند ، ودو ماه روزه بگيرد ، وشصت فقير را سير كند ، يا به هر كدام آنها يك مد كه تقريبا ده سير است گندم يا جو يا نان ويا خرما بدهد ، وچنانچه هر سه برايش ممكن نباشد هر كدام آنها را كه ممكن است بايد انجام دهد ، وهم چنين است اگر افطار كند به غذائى كه ضرر كلى داشته باشد بنابر احتياط واجب .