مس نمايد روزه أو باطل نمىشود . 9 - اماله كردن ( مسأله 1596 ) : اماله كردن با چيز روان هر چند ناچار يا براي معالجه باشد روزه را باطل مىكند . 10 - قى كردن ( مسأله 1597 ) : هر گاه روزه دار عمدى قى كند ، گرچه بر اثر بيمارى ومانند آن ناچار باشد ، روزه اش باطل مىشود ، ولى اگر سهوى يا بي اختيار قى كند روزه اش صحيح است . ( مسأله 1598 ) : اگر در شب چيزى بخورد كه مىداند به سبب خوردن آن ، در روز بي اختيار قى مىكند ، احتياط لازم است كه نخورد ; وگر نه چنانچه در روز قى كرد ، احتياط واجب آن است كه روزه آن روز را قضا نمايد . ( مسأله 1599 ) : روزه دارى كه مىتواند جلوى قى كردن را بگيرد ، چنانچه براي أو ضرر ومشقت ندارد ، بهتر است خوددارى نمايد . ( مسأله 1600 ) : اگر حشره يا چيز ديگرى بي اختيار در گلوى روزه دار برود ، چنانچه ممكن باشد بايد آن را بيرون آورد وروزه أو باطل نمىشود . ولى اگر بداند كه به سبب بيرون آوردن آن قى مىكند واجب نيست بيرون آورد وروزه أو صحيح است . ( مسأله 1601 ) : اگر سهوى چيزى را فرو داد وپيش از رسيدن به شكم يادش آمد كه روزه است ، چنانچه بيرون آوردن آن بي ضرر ممكن باشد ، بايد آن را بيرون آورد ، وگر نه روزه أو صحيح است . ( مسأله 1602 ) : اگر مىداند بلكه احتمال مىدهد كه با آروغ زدن ، چيزى از گلو بيرون مىآيد ، بنابر احتياط لازم نبايد عمدى آروغ بزند . ( مسأله 1603 ) : اگر آروغ زد وچيزى در گلو يا دهانش آمد ، بايد آن را