ومانند اينها به كار مىبرند ، اگر انسان نداند يا مطمئن نباشد كه از چيز مست كننده اى كه روان است ساخته شده يا خود آن مست كننده است ، محكوم به طهارت مىباشد ، ولى طبق گفته بعضي از أهل فن ، موضوع محل تأمل است . ( مسأله 112 ) : اگر انگور يا آب انگور به خودى خود يا به سبب پختن جوش بيايد خوردن آن حرام ، وبنابر احتياط واجب محكوم به نجاست است . ( مسأله 113 ) : خرما ومويز وكشمش وآب آنها اگر جوش بيايند ، بنابر احتياط لازم بايد از آنها اجتناب كرد . 10 - فقاع ( مسأله 114 ) : فقاع - مشروبى است كه از جو گرفته مىشود وبه آن آبجو مىگويند - حرام ونجس است ، وغير فقاع مانند آبى كه به دستور طبيب از جو مىگيرند وبه آن ماء الشعير مىگويند ، در صورتي كه مسكر نباشد پاك است . 11 - عرق جنب از حرام ( مسأله 115 ) : بنابر احتياط واجب عرق جنب از حرام نجس است ، ونماز خواندن با آن جايز نيست ، چه در حال جماع عرق كند وچه پس از آن ، از مرد باشد يا زن ، از زنا باشد يا لواط يا نزديكى با حيوانات يا استمناء . ( مسأله 116 ) : اگر مرد هنگام حرام بودن نزديكى با زن - مانند روز ماه رمضان - با زن خود نزديكى كند ، بنابر احتياط لازم بايد از عرق خود اجتناب كند . ( مسأله 117 ) : اگر جنب از حرام بجاى غسل تيمم نمايد وپس از تيمم عرق كند ، حكم آن عرق حكم عرق پيش از تيمم است . ( مسأله 118 ) : كسى كه از حرام جنب شده سپس با حلال خود نزديكى كند ، احتياط لازم است كه در نماز از عرق خود اجتناب نمايد . وچنانچه أول با حلال خود نزديكى كند سپس مرتكب حرام شود ، سزاوار است احتياط به