با لباس نجس يا تيمم يا وضوى جبيره اى نماز مىخواند ، مىشود به أو اقتدا كرد . ( مسأله 1411 ) : اگر امام جماعت به سبب بيمارى نتواند از در آمدن بول ومدفوع خوددارى كند ، نمىتوان به أو اقتدا كرد ، ونيز زنى كه مستحاضة نيست نمىتواند به زن مستحاضة اقتدا نمايد . ( مسأله 1412 ) : بهتر است كسى كه بيمارى خوره يا پيسى دارد ، امام جماعت نشود ، واحتياط آن است كه به أو اقتدا نكنند . وواجب است كسى كه حد شرعي بر أو جارى شده امامت نكند وبه أو اقتدا ننمايند . وهم چنين أهل شهر ( خانه نشين ) به اعرابى ( صحرا نشين ) اقتدا نكند . احكام جماعت ( مسأله 1413 ) : مأموم هنگام نيت بايد امام را معين نمايد ، ولى دانستن اسم أو لازم نيست ، واگر نيت كند اقتدا مىكنم به امام جماعت حاضر ، نمازش صحيح است . ( مسأله 1414 ) : مأموم بايد غير از حمد وسوره همه چيزهاى نماز را خودش بخواند ، ولى اگر ركعت أول يا دوم مأموم ، ركعت سوم يا چهارم امام باشد ، بايد حمد وسوره را بخواند . ( مسأله 1415 ) : اگر مأموم در ركعت أول ودوم نماز صبح ومغرب وعشا صداى حمد وسوره امام را بشنود ، هر چند كلمات را تشخيص ندهد بايد حمد وسوره را نخواند ، واگر صداى امام را نشنود مستحب است حمد وسوره را بخواند ، ولى بايد آهسته بخواند وچنانچه از روى ندانستن حكم يا سهو يا فراموشى بلند بخواند اشكال ندارد . ( مسأله 1416 ) : اگر مأموم بعضي از كلمات حمد وسوره امام را بشنود احتياط لازم است كه حمد وسوره را نخواند . ( مسأله 1417 ) : اگر مأموم سهوى حمد وسوره را بخواند ، يا به خيال اين كه صدائى را كه مىشنود صداى امام نيست وحمد وسوره را بخواند سپس بفهمد صداى امام بوده ، نمازش صحيح است .