بيشتر سفارش شده كه در حديث است : همسايه مسجد نمازش قبول نمىشود مگر در مسجد ، جز اين كه بيمار يا مشغول باشد . ( مسأله 1356 ) : حاضر نشدن به نماز جماعت از روى بي اعتنائى جايز نيست ، وسزاوار نيست كسى بي عذر نماز جماعت را ترك كند ، چنان كه در حديث صحيح است : كسى كه بي عذر از روى بي رغبتي نماز جماعت مؤمنين را ترك كند ( گوئى ) نماز ندارد . ( مسأله 1357 ) : نماز جماعت هر چند در أول وقت منعقد نشود ويا آن را طول ندهند بهتر از نماز فرادى است كه در أول وقت ويا طولانى بخوانند ، همچنين نماز جماعتى كه در غير مسجد اقامه شود أفضل از نماز فرادى در مساجد ( هر چند مسجد كوفه كه نماز در آن برابر هزار نماز در غير آن است ) مىباشد . ( مسأله 1358 ) : مستحب است هنگام اقامه نماز جماعت كسى كه نمازش را فرادى خوانده دوباره با جماعت بخواند . واگر بعد بفهمد كه نماز اولش باطل بوده نماز دوم أو كافى است . ( مسأله 1359 ) : اگر امام يا مأموم بخواهد نماز خوانده شده به جماعت را دوباره با جماعت بخواند ، چنانچه احتمال فساد آن نماز را نمىدهد اشكال دارد . ( مسأله 1360 ) : كسى كه در نماز به حدى وسواس دارد كه سبب بطلان نمازش مىشود ويا بسيار شك مىكند وتنها با خواندن نماز به جماعت از وسوسه ويا شك راحت است ، به جماعت خواندن نماز براي وسواس واجب ، وبراي كثير الشك بنابر احتياط ، لازم است . ( مسأله 1361 ) : با امر پدر يا مادر به فرزند خود نماز جماعت واجب مىشود ، وچنانچه ترك جماعت سبب عقوق شود صحت نماز فراداى أو محل اشكال است . ( مسأله 1362 ) : نماز مستحبى را نمىتوان با جماعت خواند ، مگر نماز استسقاء - طلب باران - ونماز واجبي كه به جهتي مستحب شده است ، مانند نماز عيد فطر وقربان كه در زمان حضور امام ( عليه السلام ) واجب بوده ودر عصر غيبت