خوانده است ، مانند اين كه قضاى يك نماز ظهر ويك نماز مغرب بر أو واجب است ونمى داند كدام أول قضا شده ، أول يك نماز مغرب سپس يك نماز ظهر ودوباره نماز مغرب را بخواند ، يا أول يك نماز ظهر سپس يك نماز مغرب ودوباره نماز ظهر را بخواند . ( مسأله 1333 ) : كسى كه قضاى نماز ظهر يك روز ونماز عصر روز ديگر ، يا دو نماز ظهر ، يا دو نماز عصر بر أو واجب است ونمى داند كدام زودتر قضا شده ، چنانچه دو نماز چهار ركعتي بخواند به نيت اين كه أولى قضاى نماز روز أول ، ودومى قضاى نماز روز دوم باشد ، براي به ترتيب خواندن كافى است . ( مسأله 1334 ) : كسى كه قضاى يك نماز ظهر ويك نماز عشا يا يك نماز عصر ويك نماز عشا بر أو واجب است ، ونمى داند كدام زودتر قضا شده ، بهتر است طورى آنها را بخواند كه يقين كند به ترتيب خوانده ، مانند اين كه يك نماز ظهر ويك نماز عشا از أو قضا شده وأولى آنها را نمىداند ، أول يك نماز ظهر ، سپس يك نماز عشا ودوباره يك نماز ظهر بخواند ، يا أول يك نماز عشا ، سپس يك نماز ظهر ودوباره يك نماز عشا بخواند . ( مسأله 1335 ) : كسى كه يك نماز چهار ركعتي نخوانده ولى نمىداند نماز ظهر نخوانده يا نماز عشا ، چنانچه يك نماز چهار ركعتي به نيت قضاى نمازى كه نخوانده ، بخواند كافى است ، ودر جهر واخفات مخير مىباشد . ( مسأله 1336 ) : كسى كه پنج نماز پى در پى نخوانده ونمى داند أولى آنها كدام است ، وبخواهد بنابر احتياط مستحب به ترتيب بخواند ، چنانچه نه نماز به ترتيب بخواند يقين به ترتيب حاصل مىشود ، مانند اين كه از نماز صبح شروع كند وپس از خواندن ظهر وعصر ومغرب وعشا دو مرتبه نماز صبح وظهر وعصر ومغرب را بخواند ; واگر شش نماز پشت سر هم از أو قضا شده وأولى آنها را نمىداند ، با خواندن ده نماز ترتيب حاصل مىشود . وهمين طور اگر براي هر نماز كه به نمازهاى أو اضافه مىشود ( چنانچه پى در پى نخوانده ) يك نماز بر اين مقدار اضافه كند ، كافى است .