مىدهد كه براي ماندن أو مانعى برسد واحتمالش عقلائي باشد ، بايد نماز را شكسته بخواند . ( مسأله 1298 ) : مسافري كه مىداند ده روز يا بيشتر به آخر ماه مانده ، وقصد دارد كه تا آخر ماه در جائى بماند ، بايد نماز را تمام بخواند ، ولى اگر نداند تا آخر ماه چقدر مانده وقصد كند كه تا آخر ماه بماند چنانچه آخر ماه معلوم باشد نمازش شكسته است ، مانند اين كه آخر ماه روز جمعه است ولى مسافر نمىداند كه روز أول قصدش پنجشنبه است ، تا مدت اقامتش نه روز شود ، يا چهارشنبه است كه ده روز باشد ، هر چند بعد معلوم شود كه روز أول قصدش چهارشنبه بوده است . ( مسأله 1299 ) : مسافري كه قصد دارد ده روز در جائى بماند چنانچه پيش از خواندن يك نماز چهار ركعتي از ماندن منصرف شود ، يا مردد گردد كه در آنجا بماند يا به جاى ديگر برود ، بايد نماز را شكسته بخواند ، ولى اگر پس از خواندن يك نماز چهار ركعتي از ماندن منصرف يا مردد گردد ، تا وقتي كه در آنجا هست بايد نماز را تمام بخواند . ( مسأله 1300 ) : مسافري كه قصد كرده ده روز در محلى بماند ، اگر روزه بگيرد وبعد از ظهر از ماندن در آنجا منصرف شود ، چنانچه يك نماز چهار ركعتي خوانده باشد تا وقتي كه در آنجا هست روزه هايش صحيح است ، وبايد نمازهاى خود را تمام بخواند ، واگر نماز چهار ركعتي نخوانده روزه آن روزش صحيح است وقضاى آن را احتياطا بگيرد ، اما نمازهاى خود را بايد شكسته بخواند وروزهاى بعد هم نمىتواند روزه بگيرد . ( مسأله 1301 ) : مسافري كه قصد كرده ده روز در جائى بماند ، سپس از ماندن منصرف شد ، وپيش از انصراف از ماندن شك داشت كه يك نماز چهار ركعتي خوانده يا نه ، بايد نمازهاى خود را شكسته بخواند واحتياطا تمام هم بجا آورد . ( مسأله 1302 ) : مسافري كه به نيت شكسته خواندن نماز شروع به نماز كند ، ودر بين نماز تصميم گرفت كه ده روز يا بيشتر بماند ، بايد نماز را چهار ركعتي