سهو كند . واگر سهوا يك سجده زياد كند ، پس از سلام دو سجده سهو كند . ( مسأله 1025 ) : اگر پيشانى را عمدى يا سهوى به زمين نگذارد ، سجده نكرده است ، هر چند جاهاى ديگر به زمين برسد ، واگر پيشانى را به زمين بگذارد وسهوا جاهاى ديگر به زمين نرسد ، صحت سجده محل اشكال است ، ولى اگر سهوا ذكر نگويد سجده صحيح است . ( مسأله 1026 ) : ذكر گفتن در سجده واجب است ، ومستحب است ذكر آن يك بار سبحان ربي الأعلى وبحمده باشد ، وگفتن سه بار سبحان الله كافى است ، وبايد اين كلمات دنبال هم وبه عربى صحيح گفته شود . وظاهر اين است كه گفتن هر ذكرى كه به اين مقدار باشد ، جز در حال ناچارى ، كافى نيست . ومستحب است سبحان ربي الأعلى وبحمده را سه يا پنج يا هفت بار يا بيشتر بگويد . ( مسأله 1027 ) : در سجود بايد به مقدار ذكر واجب ، بدن آرام باشد ، وبنابر احتياط لازم هنگام گفتن ذكر مستحب با قصد خصوصيت هم بدن آرام باشد . ( مسأله 1028 ) : اگر پيش از رسيدن پيشانى به زمين وآرامش بدن ، عمدى ذكر سجده را بگويد ، يا پيش از پايان ذكر عمدى سر از سجده بردارد ، نماز باطل است . ( مسأله 1029 ) : اگر پيش از رسيدن پيشانى به زمين ذكر سجده را سهوى بگويد ، وپيش از برداشتن سر از سجده ، بفهمد اشتباه كرده ، بايد دوباره در حال آرامش بدن ذكر را بگويد . ( مسأله 1030 ) : اگر هنگام گفتن ذكر سجده ، يكى از هفت عضو را عمدى از زمين بردارد ، ذكر واجب باطل مىشود ، وبايد آن را در حال آرامش بدن اعاده نمايد ، وبنابر احتياط نماز را تمام ودوباره بخواند ، ولى هنگامى كه مشغول گفتن ذكر نيست چنانچه غير از پيشانى جاهاى ديگر را از زمين بردارد ودوباره بگذارد اشكال ندارد . ( مسأله 1031 ) : اگر پيش از پايان ذكر سجده سهوا پيشانى را از زمين بردارد ،