( مسأله 935 ) : اگر پس از گفتن تكبيرة الاحرام شك كند كه آن را صحيح گفته يا نه ، چه مشغول خواندن چيزى شده باشد يا نه ، به شك خود اعتنا نكند . مسائل قيام ( ايستادن در نماز ) ( مسأله 936 ) : قيام هنگام گفتن تكبيرة الاحرام ، وپيش از ركوع كه قيام متصل به ركوع ناميده مىشود ركن است . ولى قيام موقع خواندن حمد وسوره ، وقيام پس از ركوع ركن نيست ، واگر كسى آن را فراموش كند ، نمازش صحيح است . ( مسأله 937 ) : واجب است پيش از گفتن تكبير وپس از آن ، مقدارى بايستد تا يقين كند كه تكبير را در حال ايستادن گفته است . ( مسأله 938 ) : اگر ركوع را فراموش كند ، وپس از حمد وسوره بنشيند ويادش بيايد كه ركوع نكرده ، بايد بايستد وبه ركوع رود ، واگر بدون اين كه بايستد به حال خميدن به ركوع برگردد ، چون قيام متصل به ركوع را بجا نياورده نمازش باطل است . ( مسأله 939 ) : نمازگزار بايد هنگام گفتن تكبيرة الاحرام وقرائت كه ايستاده است ، بدن را حركت ندهد وبه طرفي خم نشود ، وبنابر احتياط در حال اختيار به جائى تكيه نكند ، ولى اگر از روى ناچارى باشد اشكال ندارد . ( مسأله 940 ) : هر گاه هنگام قيام براي قرائت فراموش كند وبدن را حركت دهد يا به طرفي خم شود ، يا به جائى تكيه كند اشكال ندارد ، ولى اگر در حال گفتن تكبيرة الاحرام يا قيام متصل به ركوع باشد ، بايد نماز را تمام كرده ودوباره بخواند . ( مسأله 941 ) : احتياط واجب آن است كه هنگام ايستادن هر دو پا روى زمين باشد ، ولى لازم نيست سنگينى بدن به طور مساوى روى هر دو پا باشد . ( مسأله 942 ) : كسى كه مىتواند درست بايستد ، اگر پاها را خيلى گشاد بگذارد كه ايستادن شمرده نشود نمازش باطل است .