مسائل نيت ( مسأله 921 ) : بايد نماز را به نيت قربت ، يعنى براي انجام دادن فرمان خداوند متعال خواند ، ولازم نيست نيت را از قلب خود بگذراند ، يا مثلا به زبان بگويد : چهار ركعت نماز ظهر مىخوانم قربة إلى الله ، ودر نماز احتياط به جهت شك در ركعات ، بنابر احتياط لازم نيت را به زبان نگويد . ( مسأله 922 ) : اگر در نماز ظهر يا عصر نيت كند كه چهار ركعت نماز مىخوانم وتعيين نكند ظهر است يا عصر ، نماز أو باطل است ، ونيز كسى كه مثلا قضاى نماز ظهر بر أو واجب است ، اگر در وقت نماز ظهر بخواهد آن نماز قضا يا نماز ظهر را بخواند ، بايد نمازى را كه مى خواند ، در نيت تعيين كند . ( مسأله 923 ) : بايد از أول تا آخر نماز به نيت خود باقي باشد ، پس اگر بين نماز به طورى غافل شود كه اگر بپرسند چه مىكنى ، نداند چه بگويد ، نمازش باطل است . ( مسأله 924 ) : بايد تنها براي انجام امر خداوند متعال نماز بخواند ، پس كسى كه ريا كند يعنى براي نشان دادن به مردم نماز بخواند ، نمازش باطل است ، خواه تنها براي مردم باشد يا خدا ومردم هر دو را در نظر بگيرد . ( مسأله 925 ) : اگر قسمتى از نماز را هم براي غير خدا بجا آورد ، نمازش باطل است ، بلكه اگر نماز را براي خدا بخواند ولى براي نشان دادن به مردم در جاى مخصوصى مانند مسجد ، يا در وقت مخصوصى مانند أول وقت ، يا به گونه خاصي مثلا با جماعت بخواند ، نمازش باطل است ، وبنابر احتياط اگر جزء مستحبى - مانند قنوط - را نيز براي غير خدا بجا آورد نمازش باطل است . مسائل تكبيرة الاحرام ( مسأله 926 ) : گفتن الله أكبر در أول هر نماز واجب وركن است ، وبايد حروف الله وحروف أكبر ودو كلمه الله وأكبر را پشت سر هم بگويد . ونيز بايد اين دو كلمه به عربى صحيح گفته شود ، واگر به عربى غلط بگويد ، يا مثلا ترجمه