چهارم : نماز عصر وعشاء مستحاضة . پنجم : كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول يا مدفوع يا ريح خوددارى كند . ششم : نماز عصر روز جمعه . ( مسأله 902 ) : اگر براي نماز جماعتى اذان واقامه گفته باشند ، كسى كه با آن جماعت نماز مىخواند ، براي نماز خود اذان واقامه نگويد . ( مسأله 903 ) : در جائى كه عده اى مشغول نماز جماعتند ، يا نماز آنان تازه تمام شده وصفها به هم نخورده است ، اگر انسان بخواهد فرادى يا با جماعت ديگرى كه بر پا مىشود نماز بخواند ، بنابر احتياط با شش شرط اذان واقامه از أو ساقط مىشود : أول : آن كه نماز جماعت در مسجد باشد ، وگر نه ساقط شدن اذان واقامه معلوم نيست . دوم : آن كه براي نماز ، اذان واقامه گفته باشند . سوم : آن كه نماز جماعت غير شيعه دوازده امامي ويا باطل نباشد . چهارم : آن كه نماز أو ونماز جماعت در يك جا باشد ، پس اگر نماز جماعت داخل مسجد باشد وأو بخواهد در بأم مسجد نماز بخواند ، ساقط نيست . پنجم : آن كه نماز أو ونماز جماعت هر دو أداء باشد . ششم : آن كه وقت نماز أو ونماز جماعت مشترك باشد ، مثلا هر دو نماز ظهر يا هر دو نماز عصر بخوانند ، يا نمازى كه به جماعت خوانده مىشود نماز ظهر باشد وأو نماز عصر بخواند ، يا أو نماز ظهر بخواند ونماز جماعت نماز عصر باشد . ( مسأله 904 ) : اگر در شرط سوم يعنى صحت نماز جماعت شك كند ، اذان واقامه از أو ساقط است ، ولى اگر در شرايط ديگر شك كند ، احتياط مستحب آن است كه اذان واقامه را به قصد رجاء بگويد . ( مسأله 905 ) : مستحب است هنگام شنيدن اذان واقامه ديگرى هر قسمتى را كه مىشنود آهسته تكرار كند .