مقدارى كه در وضو شسته مىشود ودستها تا مچ وروى پاها تا مچ پا لازم نيست ، اما براي يقين به پوشاندن مقدار واجب ، بايد مقدارى از أطراف صورت وقدرى پائين‌تر از مچها را هم بپوشاند . ( مسأله 775 ) : هنگام قضاى سجده يا تشهد فراموش شده ، همچون حال نماز بايد خود را بپوشاند ، واحتياط واجب آن است كه هنگام بجا آوردن سجده سهو نيز خود را بپوشاند . ( مسأله 776 ) : كسى كه عمدى يا از روى ندانستن وظيفة بر اثر تقصير ، عورتش را در نماز نپوشاند ، نمازش باطل است . ( مسأله 777 ) : نماز گزارى كه ميان نماز فهميد عورتش پيدا شده ، بنابر احتياط واجب بايد نماز را تمام كرده ودوباره بخواند ; ولى اگر پس از نماز بفهمد كه در نماز عورتش پيدا بوده ، نمازش صحيح است ، ونيز اگر در ميان نماز بفهمد كه قبلا عورتش پيدا بوده ، چنانچه الان پوشيده باشد . ( مسأله 778 ) : اگر لباس در حال ايستادن عورت را مىپوشاند ، ولى ممكن است در حال ديگر مانند ركوع وسجود نپوشاند ، چنانچه در آن حال عورت خود را به وسيله اى بپوشاند ، نمازش صحيح است ، ولى احتياط مستحب آن است كه با آن لباس نماز نخواند . ( مسأله 779 ) : كسى كه پوشاك ندارد مىتواند در نماز خود را به علف وبرگ درختان بپوشاند . ( مسأله 780 ) : انسان در حال ناچارى مىتواند در نماز خود را با گل بپوشاند ، وأحوط اعاده نماز با ايماء واشاره ركوع وسجود است . ( مسأله 781 ) : هر گاه پوششى براي نماز ندارد چنانچه احتمال دهد كه پيدا مىكند ، احتياط واجب آن است كه نماز خود را تأخير بيندازد ، واگر چيزى نيافت ، در آخر وقت مطابق وظيفة اش نماز بخواند . ( مسأله 782 ) : كسى كه براي پوشاندن خود در نماز حتى برگ درخت وعلف وگل ولجن هم ندارد ، وگودالى كه در آن نماز بخواند هم نيست ، واحتمال