السيد محمد علي الأبطحي

145

مسائلى از فقه شيعه ( فارسي )

( مسأله 754 ) : وقت فضيلت نافله عصر پيش از نماز عصر تا موقعى است كه آن مقدار از سايه شاخص كه بعد از ظهر پيدا مىشود به چهار هفتم آن برسد ، وتا پيش از أداء فريضة عصر هر وقت نافله را بخواند أداء است . وچنانچه بخواهد نافله ظهر يا عصر را پس از وقت آنها بخواند ، بايد نافله ظهر را پس از نماز ظهر ونافله عصر را پس از نماز عصر بخواند . ( مسأله 755 ) : وقت فضيلت نافله مغرب پس از پايان نماز مغرب است تا وقتي كه سرخى سمت مغرب كه پس از غروب آفتاب در آسمان پيدا مىشود از بين برود ، وبعيد نيست كه وقت آن به امتداد وقت نماز مغرب ممتد باشد . ( مسأله 756 ) : وقت نافله عشاء پس از پايان نماز عشاء تا نيمه شب است ، وبهتر است بدون فاصله پس از نماز عشاء خوانده شود . ( مسأله 757 ) : نافله صبح پيش از نماز صبح خوانده مىشود ، ووقت فضيلت آن پس از فجر أول تا هنگام پيدا شدن سرخى سمت مشرق است . ونشانه فجر أول در وقت نماز صبح گذشت . ومستحب است نافله صبح را نزديك فجر بدون فاصله پس از نافله شب بخوانند . ( مسأله 758 ) : وقت نافله شب از نصف شب تا اذان صبح است ، وبهتر آن كه نزديك اذان صبح خوانده شود . ( مسأله 759 ) : مسافر وكسى كه براي أو سخت است نافله شب را پس از نيمه شب بخواند مىتواند آن را در أول شب بجا آورد . نماز غفيله ( مسأله 760 ) : نماز غفيله از نمازهاى مستحبى مشهور است كه بين نماز مغرب وعشاء خوانده مىشود ، وبنابر احتياط وقت آن تا پيش از ناپديد شدن سرخى سمت مغرب است . در ركعت أول آن پس از حمد بايد بجاى سوره اين آية ها را بخواند : ( وذا النون إذ ذهب مغاضبا فظن أن لن نقدر عليه فنادى في الظلمات