( مسأله 737 ) : كسى كه به سبب عذرى ناچار است با تيمم نماز بخواند ، اگر يقين دارد كه عذرش تا آخر وقت باقي است ، مىتواند در أول وقت نماز بخواند ، ولى اگر احتمال دهد كه عذرش بر طرف خواهد شد ، بايد صبر كند تا عذر بر طرف شود يا در آخر وقت نماز بخواند ، ولازم نيست به قدرى صبر كند كه بتواند تنها واجبات نماز را انجام دهد ، بلكه اگر براي مستحبات نماز همچون اذان واقامه وقنوت هم وقت هست مىتواند تيمم كند ونماز را با مستحبات بخواند ، ودر عذرهاى ديگر غير از موارد تيمم اگر احتمال بدهد كه عذرش باقي است جايز است أول وقت نماز بخواند ، ولى چنانچه در ميان نماز عذرش بر طرف شود بايد اعاده نمايد . ( مسأله 738 ) : چنانچه احكام نماز وشكيات وسهويات را نداند ، واحتمال بدهد كه يكى از اينها در نمازش پيش مىآيد ، بايد براي ياد گرفتن آنها نماز را از أول وقت تأخير بيندازد ، ولى اگر مطمئن است كه نماز را به طور صحيح تمام مىكند مىتواند در أول وقت مشغول نماز شود . ( مسأله 739 ) : اگر در نماز مسأله اى پيش آيد كه حكمش را نداند ، مىتواند به يكى از دو طرفي كه احتمال مىدهد عمل نمايد ، ولى پس از نماز بايد مسأله را بپرسد كه اگر نمازش باطل بوده دوباره بخواند ، واگر صحيح بوده اعاده لازم نيست . ( مسأله 740 ) : هر گاه وقت نماز وسيع است وطلبكار هم طلب خود را مطالبه مىكند ، در صورت امكان بايد أول طلب أو را بدهد ، سپس نماز بخواند ، ونيز اگر كار واجب ديگرى مانند تطهير مسجد كه بايد هر چه زودتر انجام داد ، پيش آيد ، بايد أول آن را انجام دهد ، ودر هر دو صورت اگر أول نماز بخواند معصيت كرده ولى نمازش باطل نيست ، هر چند احتياط در اعاده است . ترتيب در نمازهاى روزانه ( مسأله 741 ) : نماز عصر پس از نماز ظهر ، ونماز عشاء پس از نماز مغرب بايد خوانده شود ، واگر كسى عمدى نماز عصر را پيش از نماز ظهر ، يا نماز عشاء