ميت را ببرند صد دينار و دو دست همچنين و اين ديه را در وجوه خير صرف بايد كرد و دليل بر ارث وارث نداريم . فصل دوازدهم در جنايت بر حيوان كسى كه بر حيوان جنايتى زند و آن را تلف كند قيمت آن را ضامن است و اگر ناقص كند ارش يعنى تاوان كاهش قيمت مگر حيوانى كه كشته آن نيز قيمت داشته باشد و آن چند قسم است : اول حيوانى كه عادت بر خوردن گوشت آن است مانند گاو و گوسفند و كسى آن را چنان ذبح كند كه حلال شود بايد ارش يعنى تفاوت قيمت زنده و كشته آن را به مالك بدهد بر خلاف آن كه حرام كند و بوجه شرعى نكشد كه همه را ضامن است . 2 - حيوانى كه عادت به خوردن آن نيست حلال گوشت باشد يا حرام گوشت مانند درندگان يا اسب و استر اگر بوجه شرعى ذبح كنند كه پاك باشد نيز تفاوت ميان قيمت زنده و كشته را بدهد و اگر بوجه شرعى نباشد همه قيمت را . 3 - حيوانى كه ذبح شرعى در آن جارى نمىشود مانند بوزينه