اگر كشته در سرايى بيابند صاحبان آن سرا متهمند يا اهل محله يا ده و لوث ثابت است و اگر كشته ميان دو ده بيابند هر گاه مسافت از هر دو ده به يك اندازه باشد لوث نسبت بهر دو است و اگر به يك ده نزديكتر است نسبت به آن ده لوث است . هر گاه كشته در بيابان بيابند و حال او را ندانند و قاتل را نشناسند يا در لشكر يا در بازار ، ديه از بيت المال داده مىشود . هر جا كشته يافت شد و لوث نبود و علائم قتل نيافتند مانند ديگر دعاوى هر گاه ببينه ثابت شود حكم قصاص يا ديه هست و اگر ثابت نشود مدعى را سوگند مىدهند . فصل پنجم در چگونگى قصاص هر گاه كشتن عمد باشد قصاص ثابت مىشود و ديه در آن نيست مگر به صلح و تراضى قاتل و اولياى مقتول و همچنين در جراحات و قطع عضو عمدى .