و به جاى آن لفظ روايت گذاشت چنان كه لمم بمعنى نزديك آمدن است و وارد شدن و شروع كردن و مشرف به كارى شدن بىآن كه اقبال تام نمايد مانند ميهمان كه نه براى اقامت آيد و آن چه در تفسير لمم وارد شده اين معنى را در آن رعايت بايد كرد بعضى گفتند گناهانى است كه پيش از اسلام مرتكب شده بودند چون بر آن اقامت نكردند و گذشتند و بعضى گفتند مانند بوسه و نظر بنا محرم است كه شروع و اشراف به زنا است و از اين قبيل تفاسير همه به اعتبار معنى شروع و همت و نيت است و آن كه گويد مراد گناه صغيره است معنى نه آن است كه به جاى لمم بايد لفظ صغائر گذاشت چنان كه فقيه غير ماهر پندارد بلكه اتفاقى و ندرت مراعات مىشود با صغيره بودن و نظير آن در آيه حجاب « إِلَّا ما ظَهَرَ مِنْها » كه به روى و كف دست تفسير كرده‌اند نبايد گفت و لا يبدين زينتهن الا الوجه و الكفين و كلمه ما ظهر منها را برداشت چنان كه مبتديان پندارند و به جاى آن الوجه و الكفين گذاشت بلكه معنى قرآن را رعايت بايد كرد يعنى زنان خود زينت ظاهر نكنند مگر آن كه زينت خود ظاهر شود و چون سؤال كنند آن چه زينت است كه خود ظاهر مىشود جواب آن كه روى و دست است چون زن هر چند به دقت به پوشد باز امكان آن هست براى ضرورت در معاشرت چيزى از آن بىاختيار بيرون افتد در اين آيه نيز معنى امام را بايد رعايت كرد و آن را مقيد به صغايرى كرد كه حريم كبائر است كه وقتى مرتكب صغيره شد گويى شروع در كبيره كرده است از اين جهت گويند اصرار بر صغيره