نمىشود . بارى سه ماه متصل يا منفصل كافى است و عده به آن مىگذرد اما اگر اتفاقا سه ماه بر او بگذرد و باز در خود عوارض و حالاتى بيند مانند آبستنان اما يقين به آبستنى نداشته باشد و احتمال دهد به علتى جنين در رحمش نمىبالد و بزرگ نمىشود و آن را زنان بچه خور گويند ، آن اندازه صبر كند تا مدت حمل بگذرد يا حملش پديدار گردد و صبر كردن نه ماه و يك سال براى زنى است كه احتمال آبستنى مىدهد چنان كه از بعضى روايات معلوم مىشود و اگر از اول سال حيض ديد و در ماه يازدهم حيض دويم ديد و پس از آن تا آخر سال حيض نديد سه قرء بر او نگذشته است و سه ماه آخر نيز پاك نبوده و بىشبهه عده اش بسر آمده به علت گذشتن سه ماه پاكى پياپى پيش از حيض دويم و پس از حيض اول . عده زن آبستن آنست كه بزايد يا بچه بياندازد شايد اگر به تدبير و وسائل بچه را بيرون آورد اگر چه گناه كار است اما عده اش بگذرد . و اگر زنى را كه آبستن از زناست طلاق دهد عده او سه ماه است و اعتبار به آبستنى او نيست . و هر جا عده را به شماره ماه يا روز معين كردند آن روز كه طلاق يا وفات و علت ديگر اتفاق افتاد هر چند اواخر روز باشد يك روز محسوب است و ماه‌هاى هلالى كه بيست و نه باشد يك ماه حساب مىشود و كسر ماه اول را از آخر جبران بايد كرد . مثلا از دوازدهم محرم تا دوازدهم ربيع الثانى سه ماه است