مىآيد و از اول اسلام مسابقه در سرعت سير به مكه براى حج معمول بود و ابو حنيفه سابق الحاج معروف است و كشتى گرفتن پيوسته رايج بود و آن را نهى نكرده‌اند . پاداشى كه در مسابقه قرار مىدهند ممكن است عين خارجى باشد يا دين و بر ذمه و جائز است دهنده پاداش از مسابقه دهندگان باشد يا بيگانه يا امام از بيت المال بدهد و جايز است داورى همراه آنان بتازد تا سابق را بشناسد اما وجود او شرط صحت مسابقه نيست و داور را محلل گويند و محلل هم چون از تازندگان و سواران است جايزه كه قرار دهند براى او نيز ثابت مىشود اگر مسابقه را ببرد و قرار دادن جائزه براى كسى كه اسب نتاخته يا پيش نيفتاده صحيح نيست مثلا براى صاحب اسب در مسابقه شرط است اندازه مسافت و مقدار جايزه را معين كنند و همچنين چهار پايانى كه بر او خواهند تاخت و بايد احتمال پيش افتادن در همه چهار پايان داده شود و در تير اندازى بايد معين كنند كه از ميان چند تير كه مىاندازند چند از آنها