پدرى نباشند بر مادر است و اگر مادر هم نباشد بر پدر مادر و اجداد مادرى . و ديگر خويشان مانند خواهر و برادر و اجداد مانند ساير فقرا دفع ضرورت از ايشان بر عهده همه مسلمانان است و بهر حال نفقه پدر و مادر و اولاد دين نيست و اگر كسى ترك كند مانند خلف وعده معصيت كرده و قضا بر او واجب نيست ( رجوع شود به صفحه 268 و 423 ) مگر باذن حاكم شرع قرض كنند و اداى آن دين بر نفقه دهنده واجب گردد نفقهء مملوك ( غلام و كنيز ) بر مولى است و مىتواند آنها را اجازه كسب و تجارت دهد تا مخارج خويش را از كسب خود فراهم سازند و اگر كفايت نكند خود تكميل كند و نيز نفقه چهار پايان بر صاحبان آنها واجب است و اگر امتناع كند حاكم شرع او را مجبور كند بر فروختن يا انفاق كردن يا اگر كشتنى است كشتن . در حفظ و رسيدگى به درخت و نباتات مطلقا خلاف است بعضى واجب دانسته‌اند . شهيد ره در لمعه فرمايد شوهر بايد آن چه حاجت زن باشد بدهد از خوراك و خورش يعنى به نان تنها اكتفا نمىتوان كرد و جامه و منزل و خدمتكار و آلت تنظيف مانند شانه و ناخن گير و روغن و صابون اما سرمه و عطر واجب نيست چون پيراستن و بر طرف كردن كثافت كه تنفر آورد لازم است نه آراستن بزيورها و مرغبات و خدمتكار براى زنى بايد آورد كه در خانه پدرش نيز خدمتكار داشت يا بيمار و نيازمند بدان باشد و در جنس خوراك و جامه و مسكن