نكاح معاوضه محض نيست و شرط داخل يكى از عوضين نمىشود . و اگر شرط كند كه زن را از شهر خود بيرون نبرد واجب است به شرط وفا كند و در نكاح دائم اگر شرط كند كه مرد با زن مقاربت نكند صحيح نيست و در نكاح متعه صحيح است و بعضى گويند در دائم نيز صحيح است و بايد مقاربت نكند و به نظر ما اين شرط مخالف غرض و مقتضاى نكاح دائم مىباشد . اگر ميان زن و شوهر در اندازه مهر اختلاف افتد قول شوهر مقدم است كه كمتر ادعا مىكند اگر پس از دخول شوهر منكر مهر شود يعنى بگويد مهر قرار نداديم مهر المثل بر عهده او است و اگر شوهر منكر دخول باشد و زن مدعى آن قول شوهر مقدم است با قسم و در آن اشكال است و شهيد رحمه در لمعه فرمايد اگر خلوت كرده باشند قول زن مقدم است و اگر پدرى براى پسر صغير خويش زن عقد كند و پسر چيزى نداشته باشد مهر بر عهده پدر است . زن مىتواند تا مهر را كامل نگيرد تمكين نكند اما پس از دخول نمىتواند . اينك دو مطلب كه بايد به ياد سپرد مطلب اول - شروط در عقد نكاح سه قسم است يكى راجع به صفات خود زن و شوهر است و اگر خلاف در آمد خيار فسخ عقد