بايد دانست كه به قاعده عقد متعه مانند معاملات ديگر به شرط فاسد فاسد مىشود و مانند نكاح دائم نيست پس اگر زن به شرط ارث راضى به متعه شود بايد ارث به او داد يا متعه او را باطل دانست و چون كسى متعه را باطل ندانسته بايد مانند شهيد ملتزم شد كه با شرط ارث ارث مىبرد هر گاه مدت متعه بسر آيد عده او به دو حيض است يا چهل و پنج روز و اگر شوهر بميرد و مدت او بسر نيامده باشد عده اش چهار ماه و ده روز است . فصل پنجم - در نكاح كنيزان بنده و كنيز جائز نيست خود ازدواج كنند بىاذن مولى و اگر عقد جارى ساختند مانند فضولى موقوف بر اجازه است