اما فرزندان رضاعى دايه كه از شوهر ديگر شير داده است بر اين كودك حرام نيستند بروايت هشام بن سالم . عموم منزله در روايت آمده است كه پدر كودك شير خوار نبايد از دختران شوهر دايه براى خود عقد كند ( چه نسبى و چه رضاعى ) چون اولاد او بمنزله فرزندان پدر شيرخوارند و اين روايت منشاء شبهه عموم منزله گشته است . در رضاع بايد چنان فرض كرد كه طفل شير خوار از خاندان دايه و شوهر او است چون از آنها شير خورده گويى از آنها تولد يافته اما ساير اقوام و خويشان طفل داخل خاندان آنها نمىشوند مثلا مادر شير خوار و خواهران و برادران نسبى يا رضاعى او يا جد و عمه و عمو و دائى و خاله و اولاد آنها هيچ يك علقه با خاندان دايه و شوهر او پيدا نمىكنند و اگر كسى خواهد به همه فروض و تفاصيل آن اطلاع يابد سه خاندان فرض كند هر يك مشتمل بر همه اقوام : يكى خاندان شير خوار از پدر و مادر و خواهر و برادر و عمه و خاله و فرزندان آنها همه . دويم خاندان دايه سيم خاندان شوهرش و هر يك را با ديگران بسنجد . و از اين جمله تنها خود شير خوار و اولادش با خاندان دايه و شوهر او علقه رضاعى حاصل مىكنند نه ديگران . اما در روايت آمده است چنان كه گفتيم كه پدر