العلامة الحلي ( مترجم : شعراني )
452
تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( فارسي )
3 - صدقه بر كافر دمى جائز است هر چند خويش نباشد و صدقه بر غنى نيز صحيح است 4 - صدقه پنهانى بهتر است از آشكار مگر كسى متهم به بخل باشد يا براى ترغيب ديگران آشكار كند صدقه كه بىايجاب و قبول باشد يعنى مالى به كسى دهد به قصد قربت و نيت تمليك او كند و او نيز به قصد تملك بگيرد ظاهرا مالك مىشود چون مالك اول اعراض كرده است اما ظاهرا چون لفظى كه دلالت بر مقصود كند نياوردهاند اگر بخواهد آن را پس بگيرد نمىتوان او را ملزم كرد اما اگر صيغه خوانده باشد مىتوان الزامش كرد . اگر كسى نذر صدقه كرده باشد بر شخص معين به نذر تنها ملك او نمىشود هر چند واجب است به نذر خويش وفا كند و اگر مخالفت نذر كرد عمل حرام كرده است هر چند كسى كه نذر براى او است نمىتواند در محاكم دعوى كند و گواه آورد و مالك را الزام كند به اداى نذر و پس از آن كه صيغه صدقه خوانده شد نيز تا به تصرف او نداده مالك نمىشود هر چند واجب است تسليم كند اما پس از تسليم مالك مىشود ، هديه و تحفه و نذر براى بنى هاشم جائز است هر چند به قصد قربت باشد و آن كه حرام است صدقات واجبه است و به نظر مىرسد در مفهوم تصدق قيدى هست مثل استيلا و ترحم كه در تحفه و هديه نيست و