به نام خداى بخشندهء مهربان آنگاه سال دويست و نود و پنجم در آمد [ 1 ] . سخن از آنچه در اين سال رخ داد ، از اخبار بنى عباس . . . سخن از بيمارى المكتفى - بالله و كار وى تا به وقت وفات مكتفى ، على بن احمد ، از بيمارىاى در اندرون خويش و تباهىاى كه در احشاى وى بود مىناليد . در شعبان اين سال بيمارى وى سخت شد و اسهالى سخت گرفت كه وى را بدحال كرد و عقلش را ببرد ، چندان كه صافى حرمى انگشتر وى را از دستش برگرفت و بنزد وزيرش ، عباس بن حسن فرستاد و مكتفى چيزى از اين درك

--> [ 1 ] مؤلف دنبالهء تاريخ را از سال 291 آغاز كرده ، يعنى سالهايى كه طبرى نيز حوادث آن را آورده و تا آغاز سال دويست و نود و پنجم عينا مطالب طبرى را نقل كرده كه براى پرهيز از تكرار حذف شد . در سالهاى بعد نيز تا سال سيصد و دوم كه در متن طبرى آمده . پاره اى مطالب طبرى را تكرار كرده كه حذف شد و به نشان آن چند نقطه در متن افزوده شد .