اندك كه در اردوگاه به جا نهاده بود برنشست و در هورها برفت تا به دو هور معروف به ربه و عمرقه رسيد . آنگاه سوى محمد بن على رفت كه در آن وقت در محلى بود به نام تلفخار و چون به نزد وى رسيد با وى نبردى سخت كرد كه در آن بسيار كس بكشت و اسبان بسيار گرفت و غنيمتهاى فراوان به تصرف آورد و يكى از برادران محمد بن - على را بكشت اما محمد بن على جان بدر برد . آنگاه سليمان بازگشت ( 537 و همين كه به صحراى ما بين براق و دهكده رسيد سوارانى از بنى شيبان به دو رسيدند . و چنان بود كه از جمله كسانى كه سليمان در تلفخار به آنها دست يافته بود يكى از سران بنى شيبان بود كه او را كشته بود و پسر كوچكى از آن وى را اسير گرفته بود و ماديانى را كه زير وى بوده بود گرفته بود و چون خبر آن به قوم وى رسيده بود با چهار صد سوار در اين صحرا سر راه بر سليمان گرفته بودند . سليمان وقتى سوى محمد بن على مىرفته بود به عمير بن عمار نايب خويش در طف نوشته بود كه پيش وى آمده بود و او را بلد خويش كرده بود كه آن راهها را مىشناخت . وقتى سليمان سواران بنى شيبان را بديد همه ياران خويش را پيش فرستاد . مگر عمير بن عمار كه تنها ماند و بنى شيبان بر او دست يافتند و او را بكشتند و سرش را ببردند كه خبر به خبيث رسيد و كشته شدن عمير بر او گران آمد . سليمان آنچه را كه در ديار محمد بن على گرفته بود ، به نزد خبيث فرستاد و اين در آخر رجب همين سال بود . وقتى شعبان رسيد سليمان با جمعى از ياران خويش بپاخاست و به دهكدهء حسان رفت كه در آن وقت يكى از سرداران سلطان به نام جيش پسر حمرتكين آنجا بود و با وى نبرد كرد . جيش از وى بگريخت و سليمان به آن دهكده دست يافت و آن را غارت كرد و بسوخت و اسبانى گرفت و سوى اردوگاه خويش بازگشت . پس از آن سليمان ده روز رفته از شعبان ، سوى حوانيت رفت و جبايى را با