كشتيهاى خويش بازگشتند . وقتى بيشتر مردم در كشتيهاى خويش جا گرفتند ، ابو - احمد نيز به كشتى خويش رفت ، اما جمعى از مردم به جاى ماندند كه به بيشه زارها و تنگه ها پناه بردند و از ياران خويش بريده شدند . كمينگرفتگان زنگى به آنها تاختند و پراكنده شان كردند و با ايشان به نبرد پرداختند . آنها از خويشتن دفاع كردند و با زنگيان به سختى پيكار كردند و گروهى بسيار از آنها را بكشتند . عاقبت مرگشان دررسيد كه كشته شدند و صد و ده سر به نزد سالار زنگيان بردند و اين ، نخوت وى را بيفزود . پس از آن ابو احمد با سپاه به باذآورد رفت و بماند و ياران خود را همى آراست كه سوى زنگيان بازگردد . در يكى از روزهاى طوفانى ، آتشى در يك سوى اردوگاه ابو احمد افتاد و اردوگاه بسوخت و ابو احمد به آهنگ واسط حركت كرد و اين در شعبان همين سال بود ، و چون به واسط رسيد ، بيشتر يارانش كه با وى بودند ، پراكنده شدند . ده روز رفته از رمضان ، زلزله اى سخت و هولانگيز در صيمره رخ داد ، فرداى آن روز كه روز يكشنبه بود ، زلزله اى عظيمتر از آنكه روز پيش بوده بود شنيده شد كه بيشتر شهر از آن ويران شد و ديوارها فرو ريخت و چنان كه گفته‌اند از مردم آنجا در حدود بيست هزار كس كشته شد . در باب العامه سامرا يكى را به نام ابو فقعس كه شهادت بر ضد وى اقامه شد ، به ناسزاگويى سلف ، هزار تازيانه و بيست تازيانه زدند كه بمرد ، و اين به روز پنجشنبه بود ( 501 هفت روز رفته از ماه رمضان . به روز جمعه ، هشت روز رفته از ماه رمضان ، يارجوخ بمرد و ابو عيسى پسر متوكل بر او نماز كرد ، جعفر بن معتمد نيز حضور يافت . در اين سال ميان موسى بن بغا و ياران حسن بن زيد نبردى بود كه موسى ، ياران