گفته‌اند در آغاز اين سال بود ، در جمادى الاخر . يارانش بسيار شدند و كارش نيرو گرفت و مردم دهكده هاى اطراف خويش را بكشت . آنگاه به جايى رفت به نام قطيف كه از آنجا تا بصره چند منزل بود و كسانى را كه آنجا بودند بكشت و گفت كه آهنگ بصره دارد . احمد بن محمد واثقى كه در آن وقت كمكهاى بصره و ولايت بصره به دو سپرده بود آنچه را از عزم اين قرمطيان به دو رسيده بود به سلطان نوشت كه به او و محمد بن هشام ، عهده دار كار زكات و خراج و املاك آنجا ، نوشت كه ديوارى براى بصره بسازند كه مخارج آن بيست و چهار هزار دينار تخمين شد كه دستور داد خرج كنند و ديوار ساخته شد . در رجب اين سال گروهى از بدويان بنى شيبان سوى انبار شدند ( 72 و به دهكده ها هجوم بردند و به هر كس رسيدند او را كشتند و گوسفندان را براندند . احمد بن - محمد كمشجور كه عهده دار كمكهاى آنجا بود به مقابلهء آنها رفت اما تابشان نياورد و به سلطان نوشت و كارهايشان را به دو خبر داد كه نفيس مولدى و احمد بن - محمد زرنگى و مظفر بن حاج را با نزديك هزار كس از مدينة السلام به كمك وى فرستاد كه به محل بدويان رفتند و در محلى به نام منقبه از انبار ، با آنها نبرد كردند كه بدويان هزيمتشان كردند و يارانشان را كشتند و بيشترشان در فرات غرق شدند و پراكنده شدند . نامهء ابن حاج شش روز مانده از رجب با خبر اين نبرد و اينكه بدويان هزيمتشان كرده‌اند رسيد ، بدويان در آن ناحيه بماندند كه در دهكده ها تباهى و تاخت و تاز مىكردند . خبر آنها به معتضد نوشته شد كه عباس بن عمرو غنوى و خفيف كوتكينى و گروهى از سرداران را از رقه براى نبرد بدويان فرستاد . اين سرداران در آخر شعبان اين سال به هيت رسيدند و خبرشان به بدويان رسيد كه از محل خويش از اطراف انبار حركت كردند و سوى عين التمر رفتند و آنجا فرود آمدند . سرداران وارد انبار شدند و آنجا بماندند . بدويان در عين التمر و اطراف كوفه نيز تباهى كردند چنان كه در اطراف انبار كرده بودند ، و اين در باقيماندهء شعبان و ماه