متوكل ولايتدارى بلخ و طخارستان و ولايتهاى مجاور آن چون كرمان و سيستان و سند و غيره را براى وى نوشت و سالانه مالى براى وى نهاد كه اين را پذيرفت و برفت . در ربيع الاخر همين سال فرستادهء يعقوب بن ليث بيامد با بتهايى كه مىگفت آن را از كابل گرفته است . دوازده روز رفته از صفر معتمد ، ولايتدارى كوفه و عاملى راه مكه و حرمين و نيز يمن را به برادر خويش ابو احمد داد ، پس از آن هفت روز رفته از رمضان ولايتدارى بغداد و سواد و واسط و ولايت دجله و بصره و اهواز و فارس را نيز به دو داد و دستور داد كه عامل بغداد اعمال وى را عهده كند و ولايتدارى بصره و ولايت دجله و يمامه و بحرين ، به جاى سعيد بن صالح به يارجوخ داده شود كه يارجوخ منصور بن جعفر دينارى را به بصره و ولايت دجله گماشت تا مجاورت اهواز . در اين سال بغراج دستور يافت كه سعيد حاجب را به رفتن سوى دجله و اقامت مقابل اردوگاه سالار زنگيان ترغيب كند . چنان كه گويند : بغراج چنين كرد و سعيد بن حاجب در رجب همين سال براى كارى كه دستور يافته بود برفت . سخن از هزيمت زنگيان از مقابل سعيد حاجب گويند : وقتى سعيد به نهر معقل رسيد ، سپاهى از آن سالار زنگيان را آنجا يافت بر كنار نهر معروف به مرغاب ، يكى از نهرهايى كه در نهر معقل مىريزد ، و با آنها نبرد كرد و هزيمتشان كرد و زنان و اموال غارتىاى را كه به دست آنها بود بگرفت . سعيد در اين نبرد چند زخم برداشت كه از جمله زخمى در دهان وى بود . آنگاه سعيد برفت تا به محل معروف به عسكر ابو جعفر منصور رسيد و شبى آنجا ببود . سپس برفت تا در محلى به نام هطمه از سرزمين فرات فرود آمد و روزى چند آنجا بماند