« بركت داده بود . « خداى كسانى را كه آن را ويران كردند « و از خسرانزدهء ملعون اطاعت كردند « زشت بدارد . » در اين سال ، كسانى از حج گزاران خراسان را كه در بغداد بودند به نزد معتمد بردند و به آنها گفت كه عمرو بن ليث را از آنچه به دو سپرده بود معزول كرده و در حضور آنها وى را لعنت كرد و گفت كه خراسان را به محمد بن طاهر سپرده . و اين ، چهار روز مانده از ماه شوال بود . هم او دستور داد كه عمرو بن ليث را بر منبرها لعنت گويند ، كه بگفتند . هشت روز مانده از شعبان اين سال ، صاعد بن مخلد از اردوگاه ابو محمد از واسط براى نبرد عمرو بن ليث سوى فارس روان شد . ده روز رفته از رمضان همين سال ، احمد بن محمد طايى عامل مدينه و راه مكه شد . ( 8 در اين سال ميان ابو العباس بن موفق و خمارويه پسر احمد بن طولون نبردى رخ داد ، در طواحين ، كه ابو العباس خمارويه را هزيمت كرد و خمارويه به فرار از وى بر خرى نشست و سوى مصر رفت و ياران ابو العباس به غارت پرداختند . ابو العباس در سراپردهء خمارويه جاى گرفت و پنداشت كه كسى در مقابل وى نمانده ، اما كمينى كه خمارويه نهاده بود و سعد چپ دست و جمعى از سرداران و ياران وى جزو آن بودند به مقابلهء وى درآمد . در آن وقت ياران ابو العباس سلاح نهاده بودند و فرود آمده بودند ، كمين خمارويه به آنها هجوم برد كه هزيمت شدند و قوم پراكنده شدند . ابو العباس با گروهى اندك از ياران خويش سوى طرسوس رفت و هر چه سلاح و مركوب و اثاث و مال در دو اردوگاه بود ، اردوگاه ابو العباس و اردوگاه خمارويه ، از دست برفت و همه به غارت رفت . چنان كه گفته‌اند اين نبرد به روز شانزدهم شوال اين سال